ึงมือของตนกลับมาจากข้อมือขาวผ่องของนางแล้วพูดขึ้นโดยไม่มองหน้าเซียวเยี่ยน “หากข้ากล่าวว่านางกำลังพูดปด เซ่อเจิ้งอ๋องต้องไม่เชื่อข้าแน่ๆ”
เซียวเยี่ยนไม่มีปฏิกิริยาอันใด สุ่ยฉ่ายชิงได้สติพูดขึ้นอย่างรีบร้อน “ความหมายของแม่นางหลินก็คือ ข้ากำลังโกหกเจ้าใช่หรือไม่? บัดนี้ใบหน้าของข้าถูกทำลายจนเสียโฉม หากข้าโกหก กเจ้าแล้วข้าจะได้ประโยชน์อันใดเล่า? แม่นางหลินก็เป็นสตรีเช่นเดียวกัน หรือไม่รู้ว่ารูปโฉมของพวกเรานั้นหมายถึงอะไร?”
หลินชิงเวยยกยิ้มมุมปากคลี่ยิ้มบางๆ “ขออภัย เวลานี้ข้าไม่ทราบจริงๆ ทว่าข้าไม่ได้คาดหวังว่าเซ่อเจิ้งอ๋องจะเชื่อคำพูดของข้าเช่นกัน” นางหันกลับมาพูดกับนางกำนัลในห้อง “ยาที่แ แม่นางสุ่ยกินเล่า นำมาให้ข้าดู”
นางกำนัลนางนั้นหยิบยาขับพิษที่นางกินเมื่อวานมาในเวลาเพียงไม่นาน รวมไปถึงยาที่ไปจัดมาจากสำนักหมอหลวงตามเทียบยาของหลินชิงเวย
หลินชิงเวยตรวจสอบยาต้มเหล่านั้นก่อน แล้วนำกากยาที่สุ่ยฉ่ายชิงดื่มกินมาดมกลิ่น “ยาต้มนี้ไม่มีปัญหา ตัวยาข้างในล้วนเป็นยาที่ข้าเขียนไว
