แลบลิ้นให้หลินชิงเวยแล้วหัวเราะฮิๆ “ข้างนอกน่าดูกว่าตำรามากมายนัก ที่แท้ครั้งก่อนพี่สาวถูกส่งตัวเข้าไปในตำหนักเย็นล้วนเป็นนางที่ให้ร้าย ฝ่าบาทจะต้องสั่งสอ อนนางแน่เจ้าค่ะ” หยุดไปครู่หนึ่ง ซินหรูพูดขึ้นด้วยท่าทีจริงจัง “ข้าไม่ปรารถนาให้พี่สาวถูกกักขังในตำหนักเย็น แต่พูดแล้วเหมือนเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง หากพี่สาวไม่ถูกส่งตัวไป ปตำหนักเย็น ซินหรูก็ไม่ได้พบกับพี่สาว ยิ่งไปกว่านั้นย่อมไม่มีวันนี้” นางมองหลินชิงเวยด้วยสายตากระจ่างใสราวกับดวงดารา นางหัวเราะขบขันพร้อมกับพูดว่า “สตรีนางนั้นร้ายกาจเห หลือเกิน หากนางตายแล้วข้าจะไปจุดธูปหอมสักดอกที่สุสานของนางให้เจ้าค่ะ”
หลินชิงเวยหัวเราะ หลังจากหัวเราะแล้วกลับมาท่าทีจริงจังอีกครั้ง
หากไม่มีหลินเสวี่ยหรง นางย่อมไม่มีความเกี่ยวพันกับเซียวเยี่ยนตั้งแต่ครั้งแรก หากเป็นเช่นนั้น ต่อมานางยังจะหลงรักบุรุษคนนั้นหรือไม่?
สรรพสิ่งบนโลกนี้ หากต้องการหาจุดเริ่มต้น เมื่อมาถึงจุดเริ่มต้นแล้วจึงพบว่าสาเหตุ
