นางเอียงคอบริหารข้อมือข้อเท้ากล่าวด้วยน้ำเสียงคมปลาบ “ต้องการทะเลาะวิวาทใช่หรือไม่ เข้ามา วันนี้ใครหนีเป็นหลาน”
อันธพาลเหล่านั้นไม่มีทางเลือก พวกเขาออกหมัดพุ่งเข้าหาหลินชิงเวย ปลายนิ้วของหลินชิงเวยตวัดเข็มเงินออกไปสกัดจุดชีพจรอันธพาลคนหนึ่ง คนที่เหลือได้แต่ต่อกรกับหลินชิงเวยไม ม่ลดละด้วยความเคียดแค้น
ร่างของหลินชิงเวยยืดหยุ่นพลิ้วไหว วิธีการต่อสู้แบบเทควันโดของนางไหลลื่น ผนวกกับก่อนหน้านี้ได้ฝึกเพลงกระบี่ชุดหนึ่ง แม้ยามนี้ไม่มีกระบี่อยู่ในมือ ทว่าการลงมือแต่ละกระ ะบวนท่ายากต่อการรับมือ นางนำเทควันโดและเพลงกระบี่มาผสมผสานกันอย่างไร้ที่ติ ฝีมือของอันธพาลเหล่านี้ไหนเลยจะสู้นางได้ นางไม่ตกเป็นรองทว่าขณะเดียวกันกลับถูกพัวพันจนสลัด ดพวกเขาไม่หลุด
ท่ามกลางความโกลาหลไม่รู้ว่าเป็นผู้ใดที่ดึงปิ่นปักผมของนางออกไป เส้นผมยาวสลวยของนางแผ่สยายลงมาราวกับม่านน้ำตก นางหมุนตัวชายเสื้อสะบัดขึ้น ดวงตาคมปลาบ ส่งผลให้อันธพา าลเหล่านั้นถึงกับโง่งม
ผู้ที่ถือปิ่นปักผมอยู่ในมือได้สติก่อนคนอื่น เขาพูดกลั้วหัวเราะ “ข้าว่าแล้วว่าไฉนเจ้าหนุ่มหน้ามนจึงมีรูปร่างบอบบางเช่นนี้ ที่แท้เป็นสตรีนางหนึ่งจริงๆ!”
อีกคนหนึ่งแค่น
