หัวเราะ “ครานี้ดียิ่งนัก ต่อให้เจ้าคิดจะหนีก็หนีไม่รอดแล้ว! พวกเราจะให้เจ้าเสียทั้งตัวเสียทั้งทรัพย์สิน!”
หลินชิงเวยหรี่ตาลงยกยิ้มมุมปากเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย “มีปัญญาก็เข้ามา”
เวลานี้อันธพาลที่ถูกหลินชิงเวยซัดจนล้มลงแต่แรกนั้นได้สติและกำลังจับจ้องห่อสัมภาระที่หลินชิงเวยวางไว้บนอานม้า ข้างในคือตั๋วเงินสามหมื่นตำลึงเชียวนะ!
บุรุษอดที่จะดูเบาหลินชิงเวยไม่ได้ สตรีก็คือสตรีวันยังค่ำ ไหนเลยจะสู้พวกเขาได้ ครานี้ประมาทแล้ว
เขาได้สติกลับมาเต็มที่ ฉวยโอกาสที่หลินชิงเวยไม่ทันป้องกัน กระโจนเข้าไปหยิบห่อสัมภาระของหลินชิงเวยแล้ววิ่งไปฝั่งตรงข้ามเพื่อรวมตัวกับพรรคพวกคนอื่นๆ
บุรุษผู้นั้นเงยหน้าหัวเราะ “พวกเราต้องการเงินนี้ คนพวกเราก็ต้องการเช่นกัน!”
ทันทีที่สิ้นเสียงห่อสัมภาระมีการเคลื่อนไหวบางอย่าง บุรุษผู้นั้นเปิดห่อสัมภาระออกดู เพื่อตรวจสอบว่าตั๋วเงินอยู่ข้างในหรือไม่
ปรากฏว่าตั๋วเงินอยู่ในนั้น ทว่าพลันมีสิ่งของลื่นๆ เย็นๆ เลื้อยออกมาด้วย มันรัดพันไปรอบๆ ลำคอของบุรุษผู้นั้น
อีกหลายคนจับจ้องมองไปพลันตะลึงพรึงเพริด
นั่นเป็นงูตัวหนึ่ง!
งูตัวเล็กลายสีเขียว ดูลักษณะของงูตัวนี้เป็นเพียงงูตัวเล็กๆ ทว่าทันทีที่เห็นล
