หรือไม่? รอให้ข้าทำแผลให้พี่สาวแล้วจะไปคิดบัญชีกับเ เขา หากยังไม่ได้…หากยังไม่ได้พวกเราไปหาฝ่าบาท ให้ฝ่าบาททรงตัดสิน...”
หลินชิงเวยก้มหน้าลงมองซินหรูที่กำลังทำแผลให้ตนอย่างวุ่นวาย ซินหรูทางหนึ่งกล้ำกลืนก้อนสะอื้น ทางหนึ่งเช็ด ดน้ำตาเป็นพักๆ แววตาของนางขยับไปมา ความเจ็บปวดในใจเริ่มค่อยๆ ด้านชา ความอบอุ่นสายหนึ่งพลันแผ่กระจายออกมา นาง พูดเสียงต่ำ “ตัดแต่งดอกไม้ไม่ทันระวังเลยตัดถูกนิ้วมือ ไม่เป็นไร ไม่เจ็บ”
ซินหรูช้อนดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาขึ้น “จะไม่เจ็บได้อย่างไรเจ้าคะ ที่ถูกบาดนั้นเป็นเนื้อของพี่สาว ที่ไ ไหลออกมานั้นเป็นเลือดของพี่สาว หรือพี่สาวไม่มีความรู้สึกเจ้าคะ?”
หลินชิงเวยครุ่นคิด “อืม ไม่ค่อยรู้สึกอันใดนัก” เวลานี้ต่อให้มีคนเอาดาบเสือกเข้ามาในร่างของนางสักสองแผล น นางก็ยังคงไม่รู้สึกอะไร
เพราะมุมหนึ่งในหัวใจของนางเจ็บปวดทุรนทุรายเหลือเกิน
ซินหรูใส่ยาให้นางและพันแผลเรียบร้อย นางค่อยๆ จ้องมองปลายนิ้วที่ปรากฏให้เห็นรอยเลือดที่ซึมออกมาเป็นดวงๆ ห หลินชิงเวยกล่าวว่า “ซินหรู เจ้าไปตัดสมุนไพรทั้งหมดในแปลงสมุนไพรเถิด”
“เจ้าค่ะ” ซินหรูไม่ได้ถามอันใดให้มากความ หยิบเคียวได้ก็แบกตะกร้าขึ้
