่ถึงว่าจะได้เจอกันที่นี่
“เธอนี่ยังเหมือนเดิมเลยนะ มู่มู่ ทำหน้านิ่งอย่างกับหินเหมือนเมื่อก่อนเลย” เซียวฉางหลิงยิ้มพลางสัพยอก
“ใช่แล้วล่ะ ตั้งแต่จบมามันก็ไม่เปลี่ยนไปเลย” สวีเฉ่ากงเอ่ยด้วยรอยยิ้มขึ้นด้านข้าง “เอาล่ะๆ ทุกคนนั่งก่อนเถ ถอะ พวกเราสั่งข้าวกัน วันนี้ฉันเลี้ยงเอง พวกนายห้ามแย่งฉันจ่ายล่ะ!”
“จริงสิ” สวีเฉ่ากงลากลู่เซิ่งและลากแฟนสาวเซี่ยเหมยเข้ามา
“นี่คือภรรยาฉันเซี่ยเหมย ส่วนนี่คือเจ้าหวังมู่เพื่อนยากที่โตมาด้วยกัน”
“สวัสดีครับ” ลู่เซิ่งยื่นมือไปจับกับเซี่ยเหมย นับว่าทำความรู้จักกัน
“สวัสดีค่ะ” เซี่ยเหมยตอบด้วยรอยยิ้ม
สวีเฉ่ากงเป็นคนที่อ่านสายตาและปรับบรรยากาศได้เก่ง ครั้งนี้พอเห็นลู่เซิ่ง ก็รู้สึกเหมือนเขาไม่ได้ตั้งป้อม มระแวงคนอื่นเหมือนก่อนหน้า คล้ายจะเปลี่ยนไปไม่น้อย
“จะว่าไปนายล่ำสันกว่าครั้งก่อนที่เจอกันมากเลยนี่นา” เขาตบอกของลู่เซิ่ง “เฮ้ย! มีแต่กล้าม! สุดติ่ง!”
“แค่ช่วงนี้เริ่มออกกำลังน่ะ อยากจะเปลี่ยนแปลงชีวิตดู” ลู่เซิ่งกล่าวยิ้มๆ หลังนั่งลง
“ไม่ได้ทำตัวอึมครึมเหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่” เซียวฉางหลิงกล่าวเสริม เธอสวมชุดสวย แต่งหน้าหมดจด แต่การพูดจาแ และการเคลื่อนไหวกลับเปิดเผย
