่งทันที
“ฉันกำลังทำงานในห้องสมุดเอกชน คอยดูแลหนังสือน่ะ” ลู่เซิ่งตอบอย่างรวบรัด
“ผู้ดูแลห้องสมุดเหรอ เป็นงานที่ไม่เลวนี่ เหมาะกับเธอมากเลย” เซียวฉางหลิงงุนงงก่อนจะตอบด้วยรอยยิ้ม
“แต่เสียทีที่ไม่มีอนาคต” สวีเฉ่ากงเสริม “ฉันเกลี้ยกล่อมมันหลายครั้งแล้ว แต่เจ้าหนูนี่ขี้เกียจแถมไม่ยอมฟัง นาย ยออกมาทำงานอะไรก็ได้ ยังไงรายได้ก็สูงกว่าการเป็นผู้ดูแลห้องสมุดทั้งนั้น”
เซี่ยเหมยที่อยู่ข้างเขารู้สึกว่าคำพูดนี้ฟังดูเหยียดหยามเล็กน้อย เลยแอบหยิกเขา ห้ามไม่ให้เขาพูดต่อ
“ห้องสมุดก็ไม่เลวนี่ ไม่ต้องไปแข่งขันกับใคร” เซียวฉางหลิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ความจริงเธอคุ้นชินมานานมากแล้ว
การใช้จุดเด่นโดยกำเนิดในสมัยมัธยม ความจริงผ่านการใช้เส้นสายอยู่ไม่น้อย เดิมทีเธอคิดจะเลือกนักเรียนบ้านรวยสั กคน
นึกไม่ถึงว่าภายหลังเกิดเรื่องขึ้น ทำให้แผนการหลังเรียนจบชั้นมัธยมของเธอพังลง
และทำให้สถานการณ์ที่เธอเพียรพยายามสร้างขึ้นในสมัยมัธยมล้มครืน
ตอนนั้นเธอใกล้จะเลือกอนาคตอีกครึ่งของตัวเองได้แล้ว
นึกไม่ถึงว่าจะได้รู้จักกับผู้ชายชื่อต้วนหลันในกิจกรรมกลางแจ้งโดยบังเอิญ
ผู้ชายคนนั้นสอดคล้องกับความเพ้อฝันอันงดงามทั้งหมดต่ออนาคตอีกครึ่งของเซ
