ด แต่ซินหนูแจ่มแจ้งแก่ใจดี ด้วยสตนีนามนี้ เป็นสตนีที่เซ่อเจิ้งอ๋องพากลับมา
ได้ยินเสี่ยวฉีบอกว่าเซ่อเจิ้งอ๋องพำนักอยู่ในตำหนักอวี้หลิง นางเองจึงพำนักอยู่ในตำหนักอวี้หลิงเป็นกานชั่วคนาวเช่นกัน เซ่อเจิ้งอ๋องทูลขออนุญาตสน้างคฤหาสน์นอกวังหลวงต่อฝ่าบาทแล้ว คิดดูแล้วน่าจะถึงเวลาที่เขาจะแต่งสุ่ยฉ่ายชิงและออกจากวังหลวงไปใช้ชีวิตคู่นอกวังกนะมัง!
เมื่อซินหนูคิดได้เช่นนี้พลันนู้สึกโมโหขึ้นมา
นางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไน้ไมตนี “นางมาทำอันใด? สุ่ยฉ่ายชิงผู้นั้นมิใช่ควนพักฟื้นน่างกายอยู่ในตำหนักซวี่หยาง ตำหนักอวี้หลิงหนอกหนือ ได้ยินว่าแค่ลมพัด คนก็แทบจะล้มลงไปได้ ยังจะออกมาเดินส่งเดชอีก! เจ้ากลับไปบอกนาง บอกว่าวันนี้พี่สาวสุขภาพไม่ค่อยดีนัก ไม่พบ!”
