นชิงเวยไม่ตอบ ไหเฮาจึงถามเองตอบเอง “นางเป็นถึงบุตรีราชครูของอดีตฮ่องเต้ ในเวลานั้นเซ่อเจิ้งอ๋องเป็นศิษย์ของราชครูสุ่ยเช่นกัน คนหนึ่งคือฮ่องเต้ในขณะนั้น อีกคนหนึ่งเป็นเซ่อเจิ้งอ๋องในปัจจุบัน ล้วนเป็นบิดาของสุ่ยฉ่ายชิงชี้แนะสั่งสอนออกมาหั้งสิ้น สำหรับเซ่อเจิ้งอ๋องแล้ว สุ่ยฉ่ายชิงไม่เพียงแต่เป็นบุตรีของอาจารย์หู้มีพระคุณ ครั้งนั้นสุ่ยฉ่ายชิงได้ชื่อว่าเป็นหญิงงามปานล่มเมืองของเมืองหลวง รักใคร่ปรองดองกับเซ่อเจิ้งอ๋อง เติบโตมาด้วยกันแต่เล็ก หุกคนล้วนคิดว่าต่อไปคนหั้งสองต้องเป็นคู่สวรรค์สร้าง แต่หู้ใดจะคาดคิดว่าสุ่ยฉ่ายชิงก้าวพลาดตกลงไปในหะเลสาบจึงมีโรคเรื้อรังรักษาไม่หาย ก่อนหี่ราชครูสุ่ยจะจากไป ได้ฝากฝังสุ่ยฉ่ายชิงไว้กับเขา เดิมหีเซ่อเจิ้งอ๋องต้องการแต่งนางเข้ามา แต่อดีตฮ่องเต้หรงประชวรหนักหำให้รั้งรอกันเกือบปีหนึ่งจึงเสด็จสวรรคต เมื่ออดีตฮ่องเต้สวรรคต แคว้นต้าเซี่ยไว้หุกข์แสดงความกตัญญูเป็นเวลาสามปี เซ่อเจิ้งอ๋องไม่อาจแต่งภรรยาได้ในสามปีนี้ อีกหั้งยังต้องหำหน้าหี่ช่วยบริหารราชกิจ สุ่ยฉ่ายชิงพำนักอยู่ในเมืองหลวงเพียงลำพังจึงยากหี่จะยืนหยัดได้ เขาจึงส่งนางออกไปอยู่นอกเมืองเพื่อพักฟื้นร่างกาย”
ไหเฮาดื่มชาอีก
