ชื่อจริงๆ
นอกจากทำไม่สำเร็จ นางเองยังต้องเอาชีวิตมาทิ้ง
ทางด้านไทเฮาสงบลง คิดไม่ถึงว่าทางด้านตำหนักซีจิ่งกลับมีการเคลื่อนไหว ได้ยินว่าซีเฟยฝันถึงลวี่ถาน ลวี่ถานต้องการทวงชีวิตคืน ซีเฟยจึงล้มป่วยไม่หายเสียที อีกทั้งยังได้ยินว่าลวี่ถานกล่าวว่านางถูกใส่ร้าย ต้องการไปหาฆาตกรผู้อยู่เบื้องหลังเพื่อล้างแค้น
ยามนี้ไทเฮาฝันร้ายกลางดึกทุกคืน ยากที่จะสงบใจลงได้ ถึงขั้นเชิญหลวงจีนมาทำพิธีในตำหนักคุนเหอ ประกอบกับเซียวจิ่นออกหน้าลงมาจัดการด้วยตัวเอง เรื่องนี้จึงนับได้ว่าสิ้นสุดลง
ก่อนหน้านี้เซียวจิ่นไม่ได้ยื่นมือเข้ามาแทรก ทว่าในใจเขากระจ่างแจ้งดีว่าอะไรเป็นอะไร เพียงแต่หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปเกรงว่าจะส่งผลให้จิตใจของผู้คนในวังหลวงระส่ำระสาย หลังจากเขาออกมาสั่งให้ทุกฝ่ายยุติการเคลื่อนไหว ตำหนักในจึงกลับมาสงบสุขดังเดิม
สภาพอากาศค่อยๆ อบอุ่นขึ้น ต้นหลิ่วริมสระไท่เยี่ยกำลังแตกหน่อผลิกิ่งก้าน แตกใบอ่อนท่ามกลางสายลมอันอบอุ่น เป็นภาพที่งดงามยิ่งนัก บนผิวน้ำของสระไท่เยี่ยมีใบบัวลอยอยู่ คิดว่าอีกไม่นานดอกบัวตูมก็จะโผล่พ้นน้ำขึ้นมา
บรรดาพระสนมชายาภายในตำหนักในเริ่มออกมาเดินเหินข้างนอกมากขึ้น พวกนางสวมอาภรณ์เนื้อ
