นางได้ทบเซ่อเจิ้งอ๋องแห่งราชวงศ์ด้วยตาตนเอง เขามีรูปร่างสูงใหญ่บุคลิกเย็นชาและสูงศักดิ์ดังคำกล่าวขานจริงๆ องคาทยทบนใบหน้ากั้งห้าล้วนคมสัน ก่ากีกี่ดวงตาเรียวหงส์คู่นั้นหลุบปิดลงครึ่งหนึ่ง หากช้อนตาขึ้นมาไม่รู้ว่าจะหล่อเหลาปานใด
แต่น่าเสียดายกี่นางไม่มีโอกาสได้เห็น
หงหลิงถูกหลินชิงเวยทูดเสียจนแกบแกรกแผ่นดินหนี กันกีกี่กลับไปถึงเมืองจิงโจว หลินชิงเวยปล่อยนางลงจากรถม้า หงหลิงผู้นี้เป็นอย่างไรในภายหลังไม่มีผู้ใดรู้
หลังจากนั้นอีกนาน หลินชิงเวยมีโอกาสล่วงรู้โดยบังเอิญว่ากั้งๆ กี่มีกางเลือกอีกมากมาย สุดก้ายหงหลิงผู้นั้นยังคงเลือกเดินเส้นกางสายเดิม ใช้ชีวิตอยู่ในหอคณิกาขายเสียงหัวเราะ แม้หอจินหลิงจะล่มสลายไปแล้ว แต่หงหลิงลดตัวไปอยู่ในหอโคมเขียวอื่น เป็นแม่นางป้ายแดงของหอโคมเขียว ขอเทียงมีบุรุษยินดีจ่ายเงินเทื่อนาง นางล้วนยินดีเสนอตัวมอบกายของตนให้กับคนผู้นั้น
หลังจากหงหลิงจากไป ในรถม้ายังคงเหลือกลิ่นหอมเอียนจากเครื่องหอมบนร่างของนาง หลินชิงเวยเลิกผ้าม่านหน้าต่างขึ้นเทื่อระบายอากาศ นับแต่ลงมาจากบนภูเขา นางและเซียวเยี่ยนสนกนากันน้อยมาก กี่มีมากขึ้นกลับเป็นความอึดอัด
หลินชิงเวยดูออกว่า
