ว่าเมื่อหลินชิงเวยมาถึงเมืองจิงโจวได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง
หลินชิงเวยหัวเราะออกมาพรืดหนึ่ง ปลายนิ้วของนางไล้ตามขอบของถ้วยน้ำชา “เวลานี้คิดดูแล้ว หากรู้แต่แรกว่าระหว่างทางไปเมืองผิงหลั่งเกือบจะตามไปไม่ทันเวลาที่ท่านตกอยู่ในอันตราย ข้าจะไม่ใส่ใจเรื่องราวสกปรกโสมมของที่นี่แม้แต่น้อย”
คนทั้งสองดื่มชาเสร็จแล้วจ่ายเงิน ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินออกไปจากหอน้ำชาแห่งนี้ นิทานในครึ่งหลังยังเล่าไม่จบ นักเล่านิทานผู้นั้นประโคมสีสันเพิ่มขึ้นไปอีก ทำให้แทบจะกลายเป็นเทพนิยายไปแล้ว
ทว่าทั้งหมดทั้งมวลนั้นล้วนไม่เกี่ยวข้องกับหลินชิงเวยทั้งสิ้น
เมื่อพวกเขาเดินผ่านโรงเตี๊ยมอีกแห่งหนึ่ง โรงเตี๊ยมแห่งนี้มีลูกค้าเนืองแน่น หากมิใช่คนต่างเมืองที่เดินทางเข้ามาซื้อสิ่งของในเมืองจิงโจวย่อมต้องหาที่พักค้างแรม เมื่อเป็นเช่นนี้ไม่เพียงแต่โรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจิงโจวที่มีลูกค้าเข้าพักเต็มทุกห้อง กระทั่งโรงเตี๊ยมอีกหลายแห่งในเมืองต่างมีลูกค้าคับคั่งเช่นกัน
ระหว่างที่หลินชิงเวยเดินผ่าน นางหยุดชะงักอยู่หน้าโรงเตี๊ยมครู่หนึ่ง เมื่อเห็นว่าในโถงชั้นล่างของโรงเตี๊ยมเต็มไปด้วยผู้คน เสี่ยวเอ้อร์ที่ยืนอยู่หน้าประตูร้านสะบัดผ้าผืนยาวบนห
