้าประตูอีกครู่หนึ่งจึงหันกายกลับเข้าไป
หลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนเข้าไปกินอาหารในหอสุราแห่งหนึ่ง จากนั้นเดินเที่ยวในตลาดระหว่างกลับไป ท้องฟ้าค่อยๆ โรยตัวมืดลง ถนนสายยาวเห็นแสงไฟจากโคมไฟสีแดงตลอดแนว นางลอบจับมือของเซียวเยี่ยนภายใต้แขนเสื้อกว้างใหญ่ของคนทั้งสอง
เวลานี้นางคลุมหน้าด้วยผ้าโปร่ง ใบหน้าของหลินชิงเวยยามเปื้อนยิ้มดูเลือนราง
เซียวเยี่ยน “เมื่อสักครู่หลงจู๊ของโรงเตี๊ยมนั่นรู้จักเจ้า?”
หลินชิงเวย “ก็แค่เคยพักอยู่ในโรงเตี๊ยมของนางสองวันเท่านั้น”
เซียวเยี่ยนไม่ถามอันใดอีก
คืนนั้นเมื่อกลับไป หลินชิงเวยถามถึงเจ้าหน้าที่ผู้มีพฤติกรรมราวกับอันธพาลเหล่านั้นในเมืองก่อนหน้านี้ จึงได้รู้ว่าเจ้าหน้าที่เหล่านั้นล้วนถูกจองจำอยู่ในคุกหลวง เวลานี้ในเมืองจิงโจวกำลังทำการคัดเลือกเจ้าหน้าที่ใจซื่อมือสะอาดชุดใหม่ ท่านเจ้าเมืองคนใหม่ของเมืองจิงโจวกำลังเดินทางมารับตำแหน่ง คาดว่าจะเดินทางมาถึงในวันสองวันนี้
เซียวเยี่ยนพาหลินชิงเวยเข้าไปในคุกหลวง ภายในคุกหลวงทั้งเปียกชื้นและมืดมิด แม้สภาพอากาศภายนอกจะเริ่มอบอุ่นขึ้นมาแล้ว แต่ด้านในยังคงหนาวเหน็บอย่างร้ายกาจ
ภายในห้องขังมีนักโทษที่ถูกแบ่งขัง เส้นผมรุงรังปิดหน้า
