ีใหม่กับเซียวเยี่ยน
นางซุกกายลงในผ้าห่ม เอนกายพิงกับหัวเตียง เปลวไฟขนาดเท่าเมล็ดถั่วบนโต๊ะยังคงให้แสงสว่าง นางปิดตาลงพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า
นี่เป็นปีใหม่ปีแรกนับตั้งแต่หลินชิงเวยทะลุมิติมาถึงยุคสมัยนี้ แม้จะอยู่ไกลถึงชายแดน อากาศหนาวเย็น มีข้อจำกัดมากมาย แต่นางก็ได้อยู่ร่วมกับเซียวเยี่ยนมิใช่หรือ
นางและบุรุษที่นางรักอยู่ร่วมชายคาเรือนเดียวกัน บุรุษผู้นั้นกินอาหารมื้อส่งท้ายปีเก่าที่นางลงครัวทำเองกับมือ พวกเขาดูดอกไม้ไฟด้วยกันและรอการมาถึงของปีใหม่ด้วยกัน
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ในใจหลินชิงเวยบังเกิดความรู้สึกเป็นสุขอย่างยิ่งยวด นางหลับตาลงแล้วหลับไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว นางทำงานยุ่งอยู่ในครัวตลอดทั้งบ่าย กลางคืนไม่มีรายการอะไรให้ดู หากนางยังไม่ฉวยโอกาสงีบสักหน่อยในเวลานี้ คาดว่าอีกไม่เกินสองชั่วยามนางก็ต้องตื่นมาต้อนรับปีใหม่แล้ว
ต่อมาหลินชิงเวยหลับสนิท นางถูกเสียงประทัดดังก้องปลุกให้ตื่นจากหลับใหล หลินชิงเวยรีบลุกขึ้นบีบสันจมูกตนเอง นางอ้าปากหาว ผลักบานประตูออกไป เสียงประทัดยังคงดังต่อเนื่อง ช่างดังเสียจนแทบทำให้ผู้คนหูดับ นางจึงรู้ว่าปีใหม่แล้ว
เสียงประทัดเหล่านั้นดังขึ้นจากบริเวณใกล้เคียง
