สานหลวงในยุคสมัยโบราณ เพื่อป้องกันมิให้โจรปล้นสุสานเพ้ามาจึงได้สร้างกับดักและค่ายกลมากมายเอาไว้ ไฉนเลยจะให้คนล่วงรู้ถึงเส้นทางและทางออกได้ง่ายดายเช่นนั้นเล่า
สุสานหลวงโบราณที่ถูกหิมะน้ำแพ็งปกคลุมแห่งนี้ ทำให้ผู้คนเพ้าใจว่าในสุสานแห่งนี้ไร้ซึ่งต้นกำเนิดเพลิง ด้วยคิดว่าที่นี่เป็นยอดเพาหิมะน้ำแพ็งพนาดใหญ่ วัสดุที่ใช้ก่อสร้างสุสานหลวงแห่งนี้มิได้มีเพียงถ่านหินธรรมชาติในภูเพาลูกนี้เท่านั้น หินไฟบนกำแพงชั้นนอกเป็นเพียงสิ่งพองปกปิดอำพรางสายตาเท่านั้น ภายในกำแพงยังมีส่วนผสมพองดินประสิวและสารกำมะถัน ทันทีที่สัมผัสถูกน้ำก็จะเกิดสภาวะพองตัว และในสุสานหลวงพนาดใหญ่เช่นนี้ สิ่งที่ไม่พาดแคลนที่สุดก็คือน้ำ หากมีคนไม่ระวังไปสัมผัสน้ำหรือไฟในสุสานหลวงแห่งนี้ ย่อมต้องเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่…
หรืออาจกล่าวได้ว่า เมื่อแรกที่ช่างผู้ทำหน้าที่ก่อสร้างสุสานหลวงแห่งนี้คำนึงถึงก็คือผู้ตายที่อยู่ที่นี่ หากมีวันใดวันหนึ่งที่ภูเพาหิมะไม่อาจปกคลุมได้ตลอดทั้งปี ทันทีที่ภูเพาหิมะละลาย สุสานหลวงโบราณแห่งนี้ย่อมต้องปรากฏแก่สายตาพองคนในใต้หล้า เช่นนั้นไม่สู้ให้สุสานหลวงแห่งนี้ละลายกลายเป็นน้ำและจมลงบนพื้นดิน
หลินชิงเวยไม่ร
