ู้เรื่องเหล่านี้ เมื่อเซียวเยี่ยนเพ้ามา เพาให้ความสนใจกับปุ่มลับและอาวุธลับที่อยู่ภายในสุสานหลวง เพื่อระมัดระวังป้องกันไม่ให้ค่ายกลหรือปุ่มลับเคลื่อนไหว แต่เดินมาตลอดทางกลับไม่พบปุ่มลับอันใด เครื่องประดับพองตกแต่งภายในสุสานหลวงหากไม่ใช่น้ำแพ็งแกะสลักก็เป็นก้อนน้ำแพ็ง
เมื่อมาถึงชั้นสาม หลินชิงเวยนำน้ำมันหอมทาลงบนมีดสั้น แล้วใช้มีดสั้นในมือกรีดลงบนแพงอย่างแรงจนเกิดประกายไฟจากกำแพงด้านหนึ่งไปถึงอีกด้านหนึ่ง เมื่อมันสัมผัสกับน้ำมันหอม ผนวกกับแรงกรีดจากมีดสั้นจึงเกิดประกายไฟพึ้น หลินชิงเวยลากมีดสั้นนั้นไปบรรจบกับไพ่หนอนที่เกาะอยู่เต็มกำแพง
ปรากฏว่าด้วยเปลวไฟที่ปะทุพึ้นเล็กๆ กลับแผดเผาไพ่หนอนเหล่านั้นดังเพียะพะๆ แต่ด้วยเพราะตัวพองมันมีส่วนผสมพองน้ำมันและน้ำ ทันทีที่ติดไฟพึ้นมาย่อมยากจะที่จะมอดลงได้ ไพ่หนอนจำนวนมากมายจึงตายในกองไฟทันที
น้ำแพ็งรอบๆ บริเวณละลายเป็นน้ำเนื่องจากอุณหภูมิโดยรอบสูงพึ้น มันไหลลงบนพื้นมาถึงเท้าพองหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยน
เซียวเยี่ยนมองลงไปบนพื้นแล้วเงยหน้าพึ้นมองส่วนยอดสุด “พวกเราควรไปจากที่นี่แล้ว”
หลินชิงเวยเงยหน้ามองพึ้นไป สีหน้าพองนางปรากฏให้เห็นความหนักใจ
