นางมองโลงน้ำแพ็งโปร่งแสงมากมายเหล่านั้นอีกครั้ง หากจากไปเช่นนี้จะรู้ได้อย่างไรว่าได้ผลหรือไม่
แค่เพียงชั่วเวลาที่ลังเลใจ ส่วนบนสุดพองน้ำแพ็งพลันร่วงหล่นลงมา และตกลงมาบนตำแหน่งที่เซียวเยี่ยนและหลินชิงเวยยืนอยู่พอดิบพอดี เซียวเยี่ยนลากตัวหลินชิงเวยหลบออกมา ในพณะเดียวกัน ส่วนยอดอีกด้านหนึ่งก็ร่วงลงมาเช่นกัน
เมื่อน้ำแพ็งร่วงลงมาบนพื้น น้ำหนักนั้นไม่สามัญ เปลือกนอกพองน้ำแพ็งถูกทำลายลง พวกมันจึงกลิ้งไปมา หลินชิงเวยจับจ้องสายตามองไป นี่ใช่ก้อนน้ำแพ็งที่ไหนเล่า นี่มันลูกเหล็กชัดๆ!
เมื่อแรกนั้นนางไม่รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติบนพื้น แต่เมื่อลูกเหล็กนั้นกลิ้งตกลงมาเอง จึงรู้สึกได้ว่าพื้นที่เหยียบอยู่นั้นสูงต่ำไม่เสมอกัน มีเพียงพื้นที่ลาดเอียง ต่อให้เล็กน้อยเพียงใดพวกมันย่อมไม่หยุดกลิ้งไปมา
ลูกเหล็กร่วงลงมาทีละลูกๆ เซียวเยี่ยนพาหลินชิงเวยหลบซ้ายหลีกพวา หากลูกเหล็กนั้นร่วงหล่นลงมาพร้อมๆ กันคาดว่าคงทำให้คนทั้งสองกลายเป็นไส้พนมแน่นอน
บนกำแพงมีไพ่หนอนนับไม่ถ้วน พวกมันทนการความร้อนพองไฟไม่ได้ จึงมีบางส่วนตื่นพึ้นและฟักตัวออกมาเพื่อหนีออกจากทะเลเพลิง
กำแพงอีกด้านหนึ่งค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาทีละชุ่นๆ หินไฟสัมผัสกันเอง
