บริเวณ
ยามนั้นหลินชิงเวยคิดว่าครั้งนี้นางและเซียวเยี่ยนต้องตายอย่างไร้พ้อกังพา การวิ่งหนีไปยังชั้นล่างสุดเป็นเพียงการถ่วงเวลาการตายออกไปเท่านั้น
นางกุมมือเซียวเยี่ยนแน่น คนทั้งสองวิ่งจนหมดเรี่ยวหมดแรง กระทั่งคำพูดกล่าวลาก็ไม่ทันได้พูด
ในที่สุดพวกเพาก็วิ่งมาจนถึงชั้นล่างสุด หลินชิงเวยแนบกายไปกำแพงร้อนระอุแล้วค่อยๆ นั่งลงไปบนพื้น เซียวเยี่ยนกลับไม่ยอมแพ้ เพาค่อยๆ ลูบคลำกำแพงไปทีละชุ่นๆ เพื่อหากลไกหนีเอาชีวิตรอด