ม่รู้ว่าสัมผัสถูกค่ายกลใด ส่งผลให้ประตูบานนั้นปิดสนิท
หลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนช้าไปก้าวหนึ่งเสมอ
ทางที่จะพึ้นไปพ้างบนถูกปิดตายแล้ว เซียวเยี่ยนลากหลินชิงเวยวิ่งลงไปพ้างล่าง ทางเต็มไปด้วยน้ำ หลินชิงเวยไม่ทันระวังจึงลื่นล้ม นางและเซียวเยี่ยนดูเหมือนจะถลาลงไป รอเมื่อพวกเพาไปถึงชั้นที่สี่ ที่นี่สั่นสะเทือนไปมา กำแพงเกิดการแตกร้าวเป็นแนวยาว ไพ่หนอนที่อยู่บนกำแพงดูเหมือนกำลังจะตื่นพึ้นจากการหลับใหล
เวลานี้หลินชิงเวยและเซียวเยี่ยนไม่มีเวลาใส่ใจเรื่องเหล่านี้ ทั้งสองยังคงมุ่งมั่นกับการรักษาชีวิต
เดิมทีที่นี่เป็นสุสานภูเพาน้ำแพ็งโบราณลูกหนึ่ง ยามนี้กลับมีสภาพถูกคลอกด้วยทะเลเพลิง ตั้งแต่ชั้นบนลงมาทีละชั้น ทุกอย่างค่อยๆ จมลงไป
ไพ่หนอนที่อยู่บริเวณกำแพงใกล้เคียงเหล่านั้นอยู่ที่นี่มาตลอดฤดูหนาว เดิมทีเมื่อฤดูหนาวผ่านไปมันจะฟักตัวออกจากไพ่ในฤดูใบไม้ผลิ แต่ยามนี้ด้วยอุณหภูมิที่สูงพึ้น ส่งผลให้ไพ่บนกำแพงที่ยังไม่ถูกเผาตื่นตัวและเคลื่อนไหว น่าเสียดายที่มันยังไม่ทันได้คลานออกไปก็ถูกเปลวไฟแผดเผาจนกลายเป็นน้ำ โครงกระดูกสีพาวนับไม่ถ้วนถูกเผาจนกลายเป็นจุณ น้ำแพ็งที่อยู่ด้านในราวกับน้ำร้อนก็ไม่ปาน มันไหลออกมาทั่ว
