บถูกถ่าซิงฮ่าวก้าวขึ้นมาขวางเอาไว้เบื้องหน้า เซียวอี้พูดกลั้วหัวเราะ “องค์รัชทายาทหมายความอย่างไร?”
“หมายความอย่างไร?” ถ่าซิงฮ่าวพูดเสียงเย็น “นี่ควรจะเป็นข้าถามเจ้า ข้าได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นในป่านอกเมืองผิงหลั่งแล้ว เจ้าขัดขวางพวกเราสังหารเซ่อเจิ้งอ๋องของพวกเจ้า ยังปล่อยให้พวกเขาหนีไปได้ เจ้าเจตนากระมัง เจ้าไม่ได้ร่วมมือกับพวกเราอย่างจริงใจ!”
เซียวอี้พูดอย่างมีน้ำอดน้ำทน “องค์รัชทายาทเข้าใจผิดแล้ว ข้ามาครั้งนี้ด้วยต้องการอธิบายเรื่องนี้ กล่าวอย่างไม่ปิดบัง ตัวข้าเองนั้นต้องพิษหนอนกู่ ยังต้องรบกวนให้หมอผีของท่านถอนพิษหนอนกู่ให้ข้า”
ถ่าซิงฮ่าวตกตะลึง เขากำลังสงสัยว่าเซียวอี้พูดจริงหรือพูดเท็จ เสียงอันเต็มไปด้วยพลังอำนาจดังขึ้นมาจากในห้องเวลานี้เอง “เชิญเซี่ยนอ๋องเข้ามา”
ถ่าซิงฮ่าวร้องฮึเสียงเย็นครั้งหนึ่งแล้วจึงหลีกทางให้เซียวอี้ผลักประตูเข้าไป
บุรุษที่อยู่ในห้องมีอายุราวๆ ห้าสิบปี เส้นผมของเขาเป็นสีขาวประปราย เขาได้ยินเสียงประตูเปิดออกจึงค่อยๆ หันกายกลับมา สายตาของเขาตกลงบนร่างของเซียวอี้ หากจะกล่าวว่าคนทั้งสองมีสิ่งใดที่ร่วมสนทนากันได้นั่นก็คือความทะเยอทะยานในจิตใจที่ปรากฏในแววตาของคนทั้ง