เล็กที่พวกเขาพำนักอยู่นั้นอยู่นอกเมืองผิงหลั่ง เช่นนี้แล้วเมื่อต้องการออกจากเมืองจึงไม่ได้ต้องผ่านด่านตรวจ จะทำการใดล้วนสะดวกยิ่ง
ยามนี้สำหรับหลินชิงเวยแล้วต่อให้ควบม้าเร็วเท่าใดสำหรับนางก็ไม่กังวล เพื่อดูแลนางเซียวเยี่ยนจึงผ่อนความเร็วในการควบม้าลงเล็กน้อย
คนทั้งสองควบม้ามุ่งไปข้างหน้าท่ามกลางความมืด อากาศที่พัดมาให้ความรู้สึกอิสระและสดชื่นมันปนเปไปด้วยความหนาวเย็น พวกเขาควบม้าทีเดียวไปถึงภูเขานอกเมืองผิงหลั่งราวๆ สิบลี้ ยามนี้เป็นเวลากลางดึก
ภูเขาลูกใหญ่แต่ละลูกที่ทอดตัวอยู่ใกล้ไกลและสูงต่ำ ราวกับถูกย้อมด้วยหมึกสีดำเข้ม ท่ามกลางความเงียบวังเวง ทำให้ดูลึกลับ
ออกจากเมืองผิงหลั่งแล้วยังไม่นับว่ามาถึงเขตแดนของอวิ๋นหนาน นอกเมืองผิงหลั่งออกมาทางทิศใต้ล้วนเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเทือกเขาเรียงตัวเป็นแนวยาว ถือเป็นพื้นที่ไร้พรมแดน และถือเป็นพื้นที่ระหว่างแคว้นต้าเซี่ยและอวิ๋นหนาน ไม่ว่าแคว้นต้าเซี่ยหรืออวิ๋นหนานล้วนไม่อาจเข้ามาในดินแดนเขตนี้โดยพลการ หาไม่แล้วจะทำเป็นการละเมิดกฎ
เซียวเยี่ยนและหลินชิงเวยมาถึงภูเขาลูกหนึ่ง ต่อมาพวกเขาลงจากหลังม้าและเดินเท้าเข้าไปในภูเขา
ที่นี่เป็นพื้นที่สำหรับปลูกธัญ
