เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หลินชิงเวยรู้สึกว่ากระดูกของตนแทบจะแหลกเหลวไปทั้งร่าง ความรู้สึกของนางกลับคืนมาก่อนร่างกายก้าวหนึ่ง รอบๆ ด้านมีเพียงความเงียบสงบ นางยื่นมือคลำออกไปด้านข้าง ทว่ากลับคลำไม่เจอเซียวเยี่ยน แต่ที่สัมผัสถูกมือคือที่นอนหนาๆ
หลินชิงเวยลืมตาตื่นเต็มที่ นางพยุงกายลุกขึ้นมานั่งพบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงในห้องหนึ่ง บนเตียงอบอุ่นยิ่งนัก ข้าวของเครื่องใช้ภายในห้องเรียบง่ายและค่อนข้างเก่ามีลักษณะเหมือนเรือนของครอบครัวชาวนาธรรมดาทั่วไป
ทว่าหลินชิงเวยยังคงลอบระมัดระวังตัวขึ้นเล็กน้อย เซียวเยี่ยนอยู่ที่ไหน เหตุใดนางจึงมาอยู่ที่นี่ มีความเป็นไปได้ว่าจะถูกเซียวอี้จับตัวได้
หากถูกจับตัวจริงๆ เช่นนั้นการจะหนีออกไปย่อมเป็นเรื่องยาก และหนอนกู่ที่นางฝังลงไปนั้นมิใช่หนอนกู่ของอวิ๋นหนานจึงถ่วงเวลาได้ไม่นานนัก หากเซียวอี้ไปหาหมอผีของอวิ๋นหนานเพื่อถอนพิษหนอนกู่ เช่นนั้นนางและเซียวเยี่ยนย่อมต้องประสบความยุ่งยาก
เมื่อคิดได้เช่นนี้ข้างนอกพลันมีเสียงฝีเท้าดังขึ้น ต่อมามีคนผลักประตูเข้ามา หลินชิงเวยจับจ้องสายตามองคนที่เดินเข้ามา เห็นเพียงรูปร่างผอมบาง ผิวพรรณสีน้ำตาลคล้ำแดดอย่างคนที่เดินทางอยู่ข้าง
