เซียวอี้เอนกายเข้าใกล้ “ทำไม่ได้? เจ้าบอกว่าเปิ่นหวางทำไม่ได้ เช่นนั้นเจ้าก็เบิกตามองให้ดีว่าเปิ่นหวางสังหารเซ่อเจิ้งอ๋องอย่างไร”
หลินชิงเวย “อย่างมากทุกคนก็แค่ตายพร้อมกัน”
ทุกครั้งที่เซียวเยี่ยนได้รับบาดเจ็บ จิตใจของหลินชิงเวยก็บีบรัดขึ้นสองส่วน แต่นี่คล้ายกับการเล่นเกมอย่างหนึ่ง นางจะใจร้อนไม่ได้ นางได้แต่รอ เซียวเยี่ยนได้รับบาดเจ็บ เซียวอี้ก็ไม่ได้ดีไปกว่าสักเท่าใด เลือดลมในร่างกายหมุนวนสับสน โลหิตตีขึ้นมาถึงลำคอ แต่เขาใช้กำลังกดข่มลงไป
พลังลมปราณของเซียวเยี่ยนสับสน เขาซัดศัตรูออกไปด้วยฝ่ามือหนึ่ง แต่ตนเองกลับต้องใช้กระบี่ค้ำกับพื้นเพื่อประคองร่างของตน เขาหอบหายใจอย่างหนัก หัวหน้ากลุ่มชาวอวิ๋นหนานผู้นั้นเห็นแล้วจึงไม่อาจรีรอได้อีก เขาเหินกายขึ้นมาพร้อมกับฟาดฟันดาบโค้งในมือเข้าใส่เซียวเยี่ยนอย่างเหี้ยมโหดทันที
ไม่ช้าไม่เร็ว สายลมวูบหนึ่งพัดผ่านร่างของหลินชิงเวย ส่งผลให้เส้นผมและชายกระโปรงของนางปลิวสะบัด นางเห็นเงาร่างสีดำข้างกายตนเองพุ่งออกไปขัดขวางและบีบให้เขาถอยออกไป ก่อนที่ดาบในมือของเขาจะสัมผัสถูกร่างของเซียวเยี่ยน
หัวหน้ากลุ่มชาวอวิ๋นหนานตะลึงงัน เขาตวาดลั่น “เซี่ยนอ๋อง
