ท่านขัดขวางเรื่องดีๆ ของพวกเราหนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง นี่หมายความว่าอย่างไรกันแน่! หลีกไป ให้พวกเราสังหารเซ่อเจิ้งอ๋อง ขจัดภัยร้ายออกไป!”
เวลานี้มือสังหารของทั้งสองฝ่ายต่างหยุดปะทะกันแล้วกลับไปยืนอยู่ข้างกายหัวหน้าของตน
หลินชิงเวยพรูลมหายใจโล่งอก นางวิ่งเข้าไปประคองเซียวเยี่ยนพร้อมกับถามอย่างเป็นห่วง “เซียวเยี่ยน ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”
เซียวเยี่ยนเพียงแต่ส่ายหน้าเงียบๆ แต่ร่างกายของเซียวเยี่ยนที่ฝ่ามือของนางสัมผัสนั้นร้อนระอุ นางจึงหยิบยาออกมาหลายเม็ดให้เซียวเยี่ยนกินลงไปเพื่อควบคุมลมหายใจของเขาเอาไว้ก่อน
มีคนของเซียวอี้ต้านรับเอาไว้ เรื่องต่อมาย่อมไม่ต้องให้หลินชิงเวยเป็นกังวล
ได้ยินเพียงเซียวอี้กล่าวกับหัวหน้ากลุ่มชาวอวิ๋นหนานว่า “ขออภัย เปิ่นหวางเปลี่ยนใจกะทันหัน ไม่อยากสังหารเขาแล้ว เปิ่นหวางไว้ชีวิตเขา เนื่องจากยังมีประโยชน์อย่างอื่น ขอพาตัวเขาไปก่อน” พูดแล้วก็สั่งให้มือสังหารของตนสองคนเข้ามาควบคุมตัวหลินชิงเวยและเซียวเยี่ยน ต่อให้ไม่สังหารเขาในนาทีนี้ ก็ไม่มีทางปล่อยเขาไปเด็ดขาด
ดูท่าแล้วเซียวอี้คิดจะพาตัวเซียวอี้และหลินชิงเวยไปด้วยกัน เพื่อแผนการระยะยาวในภายภาคหน้า
ทว่าหัวหน้า
