กลุ่มชาวอวิ๋นหนานผู้นั้นไหนเลยจะยินยอม เมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงบังเกิดโทสะอย่างที่สุด “แคว้นอวิ๋นหนานของข้าสูญเสียไพร่พลและกำลังไปมากเพียงใดจึงสกัดเซ่อเจิ้งอ๋องแห่งแคว้นต้าเซี่ยไว้ที่นี่ได้ เพื่อทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและตายตกไป ยามนี้สามารถร่วมมือกันสังหารเอาชีวิตเขาได้ ท่านกลับต้องการพาตัวเขาไป?!” เขาใช้ดาบโค้งในมือชี้หน้าเซียวอี้ แววตาปรากฏให้เห็นความเหี้ยมโหดและพูดอีกว่า “พวกเราไม่ยินยอมเด็ดขาด หากท่านยังไม่เปลี่ยนใจ ก็อย่ากล่าวโทษว่าข้าไม่เกรงใจ!”
พูดแล้วก็ไม่ให้โอกาสเซียวอี้ได้ตอบคำถาม นำกำลังคนของตนเข้าโจมตีด้วยท่าทีต้องการสังหารทันที เซียวอี้ไม่อาจปล่อยให้พวกเขาสังหารเซียวเยี่ยนได้ ทั้งสองฝ่ายจึงปะทะกันโดยไม่พูดไม่จา
หลินชิงเวยกลับกระหยิ่มใจ สู้กันเถิด ดีที่สุดก็สู้กันให้บาดเจ็บล้มตายทั้งสองฝ่าย นางและเซียวเยี่ยนจะได้หนีเอาตัวรอดไปได้อย่างราบรื่น
ทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างดุเดือด แต่หากว่าด้วยกำลังความสามารถแล้วทางด้านอวิ๋นหนานไหนเลยจะใช่คู่ต่อสู้ของเซียวอี้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปเกรงว่ามีเพียงเซียวอี้เป็นฝ่ายชนะ รอเมื่อเขาชนะแล้ว หลินชิงเวยและเซียวอี้ย่อมหมดหนทางหนีเอาตัวรอด ฉวยโอกาสขณะ
