ที่พวกเขากำลังต่อสู้ตะลุมบอนกัน นี่จึงจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่พวกเขาทั้งสองจะหนีไป
ทว่าขณะที่หลินชิงเวยประคองเซียวเยี่ยนกำลังจะหนีนั้นถูกคนชุดดำที่ติดพันอยู่ในการปะทะพบเห็นเข้าเสียก่อน คนชุดดำจึงปลีกตัวออกมาใช้กระบี่ยาวขวางหน้าคนทั้งสองเข้าไว้ เซียวเยี่ยนยกมือขึ้นคีบกระบี่ยาวเล่มนั้นอย่างรวดเร็ว มือของเขาเปี่ยมไปด้วยพละกำลังไม่ธรรมดา ปลายกระบี่นั้นโค้งลงแล้วดีดกลับไปแทงร่างของคนชุดดำเป็นบาดแผลใหญ่ทันที
มีคนชุดดำอีกสองคนเข้ามาควบคุมตัวเซียวเยี่ยนและหลินชิงเวย หลินชิงเวยจึงลงมือสาดผงกระดูกอ่อนใส่พวกเขา คนชุดดำจึงล้มลงบนพื้น หลินชิงเวยจับมือเซียวเยี่ยนหันหลังออกวิ่ง
อีกด้านหนึ่งของป่ามีม้าที่นางขี่มาตัวหนึ่ง หากโชคดีพอและม้ายังมีชีวิตอยู่แล้วละก็ เซียวอี้หันกลับเห็นทั้งสองคนหนีไปแล้วจึงด่าออกมาคำหนึ่ง เขาหันกายไล่ตามไปทันที “สมควรตาย!”
ทว่าชาวอวิ๋นหนานกลับถูกเขายั่วโทสะจนโกรธแค้นเสียแล้ว เมื่อเห็นเขาจะหนีจึงตามพัวพันตามติดไม่ปล่อย “อย่าหนี!”
หลินชิงเวยอาศัยสองขาของตนวิ่งหนีไหนเลยจะเป็นคู่ต่อสู้ของเซียวอี้ที่ใช้วิชาตัวเบาได้ ยามนี้เห็นกับตาว่าเขากำลังจะไล่ตามมาทันแล้ว เซียว
