ยอยู่บนภูเขานี้ หลังเข้าสู่ฤดูหนาวแล้วก็ไม่มีการค้าอันใดให้ทำนัก ยามนี้คนทั้งหมดต่างฮึกเหิมอย่างยิ่ง จึงวิ่งเข้าหาคนชุดดำกลุ่มนั้น
เซียวอี้เห็นเหตุการณ์แล้วคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่ตนเองจะหนี แต่ดาบเล่มหนึ่งถูกกวาดผ่านใบหน้าของเขา เขาช้อนตาขึ้นมองเห็นดวงตาวับวาวของหัวหน้าโจรผู้นั้น “หญิงงาม อีกประเดี๋ยวพี่ใหญ่จะพาเจ้าขึ้นภูเขา เป็นฮูหยินท่านหัวหน้า!”
เซียวอี้ “…”
หลินชิงเวยเอียงหน้าออกมาดูสภาพของเซียวอี้แล้วรู้สึกมีความสุขท่ามกลางความยากลำบาก หากหัวหน้าโจรผู้นี้จับตัวเซียวอี้โยนขึ้นไปบนเตียงแล้วจึงพบว่าที่จริงเขาเป็นบุรุษผู้หนึ่ง ไม่รู้ว่าจะวุ่นวายสักเพียงใด
คนชุดดำล้วนอยู่บนหลังม้า โจรภูเขากลุ่มนั้นโอบล้อมพวกเขา คนชุดดำไม่อยากจะยื้อต่อสู้กับพวกเขาจึงค่อยๆ ถอยร่น โจรภูเขาวิ่งด้วยสองขาไหนเลยจะสู้ม้าที่มีสี่ข้าได้เล่า ด้วยเหตุนี้เมื่อวิ่งไล่ตามไประยะหนึ่งจึงวิ่งกลับมาอย่างเหนื่อยหอบเพื่อรายงานว่า “รายงานท่านหัวหน้า ของมีค่า…ของมีค่าปล้นมาไม่ได้!”
คนชุดดำกลุ่มนี้วิ่งย้อนกลับออกไปจากป่า แม้ร่างกายจะฟื้นฟูกำลังขึ้นมาบ้างแล้ว ทว่ามิได้ฟื้นฟูมาทั้งหมด คืนนี้แน่นอนแล้วว่าไม่ได้นอน
พว
