แม้ว่ายามนี้ยังอยู่ในชุดกระโปรงของสตรี เซียวอี้ยังคงหัวเราะเสียงเย็นและสะบัดอาภรณ์อย่างมีชั้นเชิงพร้อมกับหันไปกระดิกนิ้วเรียกหัวหน้าโจร “มานี่”
จากนั้นไม่นานเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดราวกับสุกรถูกเชือดก็ดังขึ้น เหล่าโจรภูเขาได้ยินแล้วล้วนแต่สูดปาก
เมื่อเซียวอี้เปิดประตูออกมา โจรภูเขาที่อยู่ด้านนอกเห็นเซียวอี้ยืนอยู่หน้าประตู ส่วนหัวหน้าโจรนั้นนอนหมดลมหายใจอยู่บนพื้น จึงพร้อมใจกันถอยไปข้างหลังสองก้าวโดยไม่ได้นัดหมาย
“เจ้า เจ้า เจ้า! ถึงกับตีหัวหน้าของพวกเราจนสลบ!”
มีโจรภูเขาวิ่งเข้าไปในห้องยามนี้เอง เขาเห็นหัวหน้าของพวกเขาไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง จึงทดสอบลมหายใจดูพร้อมกับร้องอย่างตกใจว่า “พี่ใหญ่…พี่ใหญ่ตายแล้ว!”
โจรภูเขาทั้งหมดได้ยินเช่นนั้นจึงหันไปมองเซียวอี้อีกครั้ง มีคนผู้หนึ่งคำรามออกมาว่า “นี่ใช่สตรีที่ไหนกัน ชัดเจนยิ่งนักว่าเป็นบุรุษคนหนึ่ง! เขาสังหารพี่ใหญ่ จับตัวเขาเอาไว้!”
เซียวอี้ลอบถอนใจ ในที่สุดก็มีคนที่ดวงตามีแวว
เซียวอี้แย่งชิงอาวุธมาและเริ่มสังหารโจรภูเขา เขาลงมืออย่างเหี้ยมโหดดุดัน รวดเร็วว่องไว โจรภูเขากระจอกเหล่านี้ไหนเลยจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา เพียงแต่อีกฝ่ายมีคนมากกว่า เขาจึงถูก