ประตู
“เข้ามาเถิด” เสียงที่ดังมาจากข้างในอบอุ่นอ่อนโยนประดุจหยก
หลินชิงเวยก้าวเข้าไปโดยไม่หันกลับมามองเสี่ยวฉีแม้แต่แวบเดียว
ภายในตำหนักบรรทมได้รับการตกแต่งใหม่ เทียนไขมังกรและหงส์เล่มใหญ่ ม่านมุ้งดอกพุดตานและเตียงผ้าแพร ไหนเลยจะยังเป็นตำหนักบรรทมของเซียวจิ่น นี่เป็นห้องที่ได้รับการจัดตกแต่งใหม่ชัดๆ
เมื่อหลินชิงเวยก้าวเข้าไป เซียวจิ่นเพิ่งจะยืดกายขึ้นจากกรอบหน้าต่าง เขามองไปยังความมืดมิดด้านนอกหน้าต่าง บนร่างของเขาไม่ได้สวมชุดคลุมมังกรสีเหลืองสว่างเช่นในยามปกติ แต่สวมเสื้อผ้าไหมแขนกว้างสีแดงทั้งชุด ชายอาภรณ์ล้วนปักลวดลายมังกรอันวิจิตรไม่สามัญ ลวดลายสีน้ำตาลนั้นขับให้ร่างของเขาสูงยิ่งขึ้น ส่งผลให้เขาดูอบอุ่นและสุภาพ
