ร? เจ้าเป็นสตรีเพียงคนเดียว คำพูดของคนแปลกหน้าไม่ควรไว้เนื้อเชื่อใจ และไม่มีสถานที่ปลอดภัยให้เจ้าได้พักพิง มีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าเจ้าจะไล่ตามเสด็จอาไม่ทัน อีกทั้งยังตกอยู่ในสถานที่อันตราย ถึงเวลาเจ้าจะทำอย่างไร?”
เซียวจิ่นสะบัดชายแขนเสื้อพูดเสียงอ่อน “ดังนั้นเจ้าจะโทษเจิ้นก็ไม่เป็นไร เจิ้นไม่อาจปล่อยให้เจ้าตกอยู่ในอันตรายได้”
เมื่อหลินชิงเวยช้อนตาขึ้นมองเขา นางเห็นเพียงความจริงใจและความว้าวุ่นใจในดวงตาของเขา ในที่สุดนางจึงเอ่ยขึ้นว่า “ในเมื่อนี่เป็นสิ่งที่พวกท่านทุกคนปรารถนา เช่นนั้นก็ให้พวกท่านสมปรารถนาก็แล้วกัน”
ต่อมานางรั้งอยู่ในตำหนักฉางเหยี่ยนอย่างสงบเสงี่ยมจริงๆ จังๆ
หลายวันมานี้ข้างนอกหิมะกำลังตก บนพื้นถูกหิมะที่ตกลงมาครอบคลุมเป็นชั้นสีขาว ไม่ว่าบรรดาขันทีและนางกำนัลจะกวาดหิมะทุกวัน ทว่าในลานเรือน ใบไม้ที่กวาดไปไม่ถึงล้วนถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาวจนต้นไม้ต้องโน้มกิ่งลงมา
กรมวังกำลังยุ่งอยู่กับการจัดการเรื่องนางสนมที่จะเข้าปรนนิบัติรับใช้เซียวจิ่น ก่อนหน้านี้เซียวจิ่นไม่เคยสัมผัสใกล้ชิดสตรีคนใดมาก่อน อีกทั้งเขาไม่แจ่มแจ้งเรื่องความรักระหว่างชายหญิงสักเท่าใดนัก
ขันทีของกรมวังไปเยือนตำหนักซว
