ไปในอ้อมกอดของเซียวเยี่ยนพูดด้วยน้ำเสียงเปื้อนยิ้ม “ข้าจะรักษาตัวประดุจหยกเพื่อเสด็จอา”
ร่างของเซียวเยี่ยนพลันแข็งเกร็ง ทว่าในที่สุดยังคงทนไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นโอบกอดนางเอาไว้
เขาพบว่าเขากำลังจะออกจากเมืองหลวง ทว่าสตรีในอ้อมกอดคนนี้กลับทำให้เขาหักใจไม่ได้
เซียวเยี่ยนรั้งอยู่ในห้องหลินชิงเวยครึ่งคืนรอกระทั่งหลินชิงเวยหลับไปแล้วเขาจึงออกไปอย่างเงียบเชียบ ก่อนออกไปเขาไม่ลืมดับโคมไฟให้นางพร้อมกับปิดหน้าต่างอย่างดี
นางลืมตาขึ้นเงียบๆ ท่ามกลางความมืด การเดินทางไปหนานเจียงครั้งนี้ระยะทางเป็นพันลี้ หลินชิงเวยไม่รู้ว่าเซียวเยี่ยนจะกลับมาเมื่อใด มีความเป็นไปได้ว่ากว่าเขาจะกลับมาก็เข้าสู่ปีใหม่แล้ว
ไพร่พลนับหมื่นสูญหายไร้ร่องรอยจะต้องมีแผนการไม่สามัญเป็นแน่ หลินชิงเวยเชื่อในความสามารถของเซียวเยี่ยน แต่ที่นางวางใจไม่ลงกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ในเมื่อมองไปในแผ่นดินต้าเซี่ยรวมไปถึงแคว้นเพื่อนบ้านโดยรอบ ผู้ปรารถนาปลิดชีวิตเขามีไม่น้อยเป็นแน่
เพียงแต่ทั้งๆ ที่รู้ว่าหนทางข้างหน้าเต็มไปด้วยอันตราย นางกลับมิอาจเดินไปพร้อมกับเขาได้
ยามกลางวันหลินชิงเวยได้ตระเตรียมห่อผ้าไว้ห่อหนึ่ง ในห่อผ้าล้วนเป็นยาสมุนไพรที่
