มีความสำคัญ นางไม่อาจขัดขวางเซียวเยี่ยน
นางค่อยๆ เงยหน้าขึ้นประสานสายตากับเซียวเยี่ยน ดวงตาคู่นั้นสุกสกาวสะอาดบริสุทธิ์ “ดูแล้วคงเป็นไปไม่ได้หากข้าต้องการจะเดินทางไปพร้อมกับท่าน”
เซียวเยี่ยนขมวดคิ้วครู่หนึ่ง “การเดินทางครั้งนี้ยาวไกล ระหว่างทางเต็มไปด้วยอันตราย เจ้าไปไม่ได้”
หลินชิงเวยหยอกล้อเขา “ที่จริงแล้วเป็นเพราะข้าเป็นเจาอี๋ของฝ่าบาท ดังนั้นจึงไม่อาจเดินทางไปพร้อมท่านได้กระมัง เสด็จอา ท่านเรียนรู้หาข้ออ้างตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” หากเป็นไปได้นางปรารถนาที่จะออกจากวังพร้อมเซียวเยี่ยนเพียงใด ไม่ว่าหนทางจะยาวไกลและมีอันตรายมากแค่ไหน ฟ้าสูงแผ่นดินกว้างใหญ่ไม่ต้องกลับมาที่นี่อีกตลอดไป เห็นเซียวเยี่ยนไม่พูดจา หลินชิงเวยจึงพูดอีกว่า “ออกจากเมืองหลวงเมื่อใด?”
แสงตาของเซียวเยี่ยนนิ่งลึก “สามวันให้หลัง”
“ท่านบอกเรื่องนี้กับข้าล่วงหน้า คิดดูแล้ววันนั้นข้าคงไปส่งท่านไม่ได้” นั่นเป็นเรื่องของฝ่ายหน้า เซ่อเจิ้งอ๋องออกเดินทาง จะให้นางผู้ซึ่งเป็นสนมในตำหนักในไปส่งได้อย่างไร?
“อืม”
ดวงตาของหลินชิงเวยส่องประกายเจิดจ้า “ในเมื่อจะไปก็เดินทางอย่างวางใจเถิด ไม่ต้องกังวลเรื่องในวังหลวง” นางเขย่งปลายเท้าค่อยๆ แนบร่างของตน
