ด อีกทั้งยังเข้ามาในขณะที่เซ่อเจิ้งอ๋องอยู่ในท่าทีใกล้ชิดเช่นนี้ นางมีสีหน้างุนงง ไม่รู้ควรมีปฏิกิริยาอย่างไร จะหันหน้าออกไปก็ไม่ใช่ เดินหน้าต่อไปก็ไม่ใช่
หลินชิงเวยยืนลงบนพื้นยังไม่ค่อยมั่นคงนัก มือของนางยันกับกำแพงและหันกลับไปพูดกับเซียวเยี่ยนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ท่านกลับไปเถิด ที่นี่ข้าจัดการเอง”
เซียวเยี่ยนไม่รั้งอยู่นานเช่นกัน “อืม” รับคำแล้วและไม่ได้หันไปมองซินหรูแม้แต่แวบเดียวก็พลิกกายเหินออกไป
ซินหรูเห็นเช่นนั้นยังคงเดินเข้าไปประคองหลินชิงเวยขึ้นมา
หลังจากหลินชิงเวยเข้าไปในห้องแล้ว “มีน้ำร้อนให้พี่สาวอาบน้ำหรือไม่?”
