ไม่ถึงว่าจะทำให้เขาได้มาพบกับความลับเช่นนี้ หากเขายังคงรีรอต่อไปจะทำให้ดวงวิญญาณผู้ได้รับความทุกข์ทรมานตลอดระยะเวลาหลายปีมานี้สงบสุขได้อย่างไร?
ที่โชคดีก็คือไทเฮากุมอำนาจในการควบคุมดูแลตำหนักในมาเป็นเวลาหลายปี ฝ่ายหน้ามีเซ่อเจิ้งอ๋องบริหารราชกิจ อำนาจของไทเฮามิได้รุกคืบจากฝ่ายในไปถึงฝ่ายหน้า ด้วยเหตุนี้ การจะจัดการกับเรื่องภายในตำหนักในอย่างไรย่อมไม่ส่งผลกระทบต่อฝ่ายหน้าแต่อย่างใด นี่เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เซียวจิ่นยืนกรานเช่นนี้
เซียวจิ่นพูดด้วยสีหน้าปกติ “ไทเฮาโปรดวางใจ ไทเฮาบอกว่าไม่รู้เรื่องนี้ เช่นนั้นรอให้เจิ้นไต่สวนเรื่องให้กระจ่างแจ้งแล้ว หากไทเฮาถูกให้ร้ายป้ายสีจริงๆ เจิ้นย่อมต้องคืนความเป็นธรรมให้แก่ไทเฮาเป็นแน่”
ข้ารับใช้ที่ปรนนิบัติรับใช้ในตำหนักคุนเหอล้วนถูกควบคุมตัวไปไต่สวนที่กรมราชทัณฑ์ในวันนั้น ที่นั่นเป็นสถานที่สำหรับจัดการดัดนิสัยบ่าวไพร่ในวังหลวงโดยเฉพาะ เข้าไปในสภาพสมประกอบ ทว่าไม่แน่ว่าจะออกมาในสภาพสมประกอบหรือไม่ ด้วยเหตุนี้ทันทีที่บ่าวไพร่ได้ยินชื่อสถานที่แห่งนั้น ล้วนตื่นตระหนกตกใจจนปัสสาวะราด ด้วยที่นั่นคือนรกสำหรับพวกบ่าวไพร่
เซียวจิ่นออกคำสั่งให้ใช้ทัณฑ์ทรมานอย่างหนัก หมัวมัวผู้อวดเบ่งอำนาจบารมีข้างกายไทเฮาหลายคนรวมไปถึงหัวหน้าขันทีเช่นลูกขุนพลอยพยัก เมื่อไปถึงที่นั่นถูกทรมานจนไม่อาจทนดูได้ พวกเขาสารภาพสาเหตุก่อนหน้าและเรื่องราวในภายหลังของห้องลับทั้งห