มด รวมไปถึงฐานะของผู้ตายหลายคนนั้น
ผู้ตายเป็นนางสนมที่ค่อนข้างได้รับความโปรดปรานจากอดีตฮ่องเต้ในเวลานั้นอย่างมิต้องสงสัย จิตใจของไทเฮาเต็มไปด้วยความริษยา ยามนั้นนางยังมิใช่ฮองเฮา นางสนมเหล่านั้นจึงไม่เห็นนางอยู่ในสายตา อีกทั้งยังเคยมีเรื่องบาดหมางกับนางมาก่อน ไทเฮาจึงเชิญพวกนางมายังตำหนักคุนเหอใช้วิธีการต่างๆ นานาให้พวกนางได้รับความทุกข์ทรมานจนตาย
เรื่องราวถูกเล่าลือทั่วทั้งตำหนักในราวกับไฟลามทุ่ง กระทั่งได้ยินไปถึงขุนนางฝ่ายหน้า เรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นตั้งแต่ในสมัยอดีตฮ่องเต้ยังทรงพระชนม์ชีพ ทว่าเกี่ยวพันกับชีวิตของใครๆ หลายคน หากเซียวจิ่นไม่อาจให้คำอธิบายได้ จะทำให้วิญญาณของผู้ตายในสรวงสวรรค์เป็นสุขได้อย่างไร เซียวจิ่นตระหนักดีว่าไทเฮามีฐานะเป็นมารดาในนามของตน หากเขาจัดการเรื่องราวหนักมือเกินไปย่อมต้องเสื่อมเสียมาถึงพระเกียรติของตนด้วยหลักคุณธรรมเรื่องความกตัญญู ดังนั้นหลังจากไตร่ตรองแล้ว เซียวจิ่นจึงออกพระราชโองการในการปรับเปลี่ยนตำหนักใน–ก่อสร้างห้องพระขึ้นภายในตำหนักคุนเหอ ให้ไทเฮาสวดมนต์คัดพระคัมภีร์ทุกวัน เพื่อเป็นการบำเพ็ญภาวนาให้กับผู้ตาย ไม่อนุญาตให้ก้าวออกจากตำหนักคุนเหอแม้เพียงครึ่งก้าว
ไทเฮาถูกกักบริเวณ อำนาจในการดูแลตำหนักในจึงไม่อยู่ในมือนางอีกต่อไป นางกำนัลและขันทีที่ถูกส่งตัวไปยังกรมราชทัณฑ์เหลือเพียงหมัวมัววัยชราสองคนที่รอดชีวิตกลับมา ที่เหลือล้วนถูกโบยจนตาย
เมื่อพ
