ญเสียกำลังไปกว่าครึ่ง หลินชิงเวยตื่นตระหนกจนตัวโยน ชิงหลันที่อยู่ในอ้อมกอดของนางกระตือรือร้นที่จะออกมาโจมตี แต่ถูกนางกดเอาไว้ หากไม่หนีในเวลานี้ จะรอถึงเมื่อใดเล่า
ดังนั้นหลินชิงเวยหันหน้าก็วิ่งออกไปข้างหน้า
เสือตัวนั้นเห็นหลินชิงเวยจะวิ่งหนี มันจึงไม่ยินดีในชั่วพริบตาและไม่ใส่ใจว่างูจะยื้อมันไว้อย่างไร มันโผนกายกระโจนร่างพุ่งไปตามทิศทางที่หลินชิงเวยวิ่งออกไป
แม้แต่ฝูงงูก็จนใจที่ทำอะไรมันไม่ได้ ยามนี้หลินชิงเวยรู้สึกสิ้นหวังแล้วจริงๆ นางถือเข็มเงินสองเล่มอยู่ในมือ แต่ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสแทงเข้าไปในร่างกายของเสือหรือไม่ หากแทงเข้าไปในร่างของเสือขณะที่มันอ้าปากจะกัดนาง ย่อมมีความเป็นไปได้อย่างยิ่งว่านางจะถูกมันกัดหลายแผล
อย่าได้พูดถึงว่าจะหนีพ้น ต่อให้มีชีวิตรอดก็ยังยาก
ยังดีที่รูปร่างของหลินชิงเวยนั้นคล่องแคล่วว่องไวมาโดยตลอด ขณะที่เสือตัวนั้นพุ่งทะยานเข้ามานาง ร่างของนางกลับหลบหลีกได้ฉับไว ส่งผลให้เสือตัวนั้นคว้าได้เพียงความว่างเปล่า ร่างอันหนักอึ้งของมันล้มลงบนพื้น กรงเล็บทั้งสี่ของมันตะปบลงบนพื้นดินเต็มแรง และด้วยเหตุที่ตะไคร่น้ำสีเขียวขึ้นอยู่เต็มพื้นทำให้ไถลออกไปไกลราวๆ หนึ่งจั้ง ทิ้งรอยข่วนของกรงเล็บไว้เป็นทางยาว
หลินชิงเวยรวบรวมสมาธิ เมื่อเสือตัวนั้นพุ่งเข้ามาหาร่างของนางอีก นางหลบหลีกอย่างว่องไวอีกครั้ง ประจวบเหมาะกับด้านหลังของนางมีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง หัวของเสือตัวนั้นจึงชนเข้
