อมกับหันหลังกลับไปปิดประตูอันหนักอึ้งของประตูใหญ่โดยไม่ต้องคิด เสือดาวตัวนั้นไล่ตามขึ้นมาติดๆ ทว่ามันกลับพบว่าประตูใหญ่ขวางทางออกของมัน ดังนั้นมันจึงยื่นกรงเล็บออกไปตะกายบนประตูใหญ่นั้นพร้อมกับส่งเสียงร้องคำรามสะเทือนฟ้าสะท้านดิน
ร่างของหลินชิงเวยแนบติดอยู่กับประตู นางรู้ว่านี่ไม่ใช่ทางออกระยะยาว ร่างของนางเล็กแบบบางเช่นนี้ไหนเลยจะใช่คู่ต่อสู้ของเสือเล่า หากจะเทียบเรื่องพละกำลังตนเองคงต้องถูกสะบัดกระเด็นไปตกอยู่บนถนนอีกหลายสายถัดไป
หลินชิงเวยเห็นแม่กุญแจดอกใหญ่ที่แขวนอยู่บนกรอบประตู ทางหนึ่งรวบรวมกำลังดันเอาไว้ อีกทางหนึ่งใช้แม่กุญแจคล้องประตูไว้ เสือดาวที่อยู่ข้างในราวกับโมโหเดือดดาล มันเริ่มวิ่งเข้าชนประตูใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่งผลให้หลินชิงเวยถึงกับล้มลุกคลุกคลาน
หลินชิงเวยหอบหายใจสองครั้งพบว่าแม่กุญแจดอกใหญ่คล้องประตูใหญ่เอาไว้แล้ว จึงรีบวิ่งออกไปข้างหน้าอีกพักหนึ่งแล้วหันกลับไปมอง เสือดาวตัวใหญ่ยังคงพุ่งเข้าชนประตูอย่างบ้าคลั่งไม่หยุด ประตูบานใหญ่นั้นสั่นสะเทือนไปทั้งบาน
หลินชิงเวยมองไปรอบๆ ทำอย่างไรดี นางควรจะวิ่งไปทางไหนดี ที่นี่ไม่มีรถม้า นางวิ่งช้ากว่าเสือจะวิ่งไปทางไหนก็เป็นเรื่องยาก
ยิ่งตกอยู่ในสถานการณ์คับคันยิ่งต้องใจเย็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการวิ่งไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ไม่สู้ออมแรงเอาไว้ดีกว่า
ขณะที่หลินชิงเวยกำลังใคร่ครวญตัดสินใจก็ได้ยินเสียงดังโ
