โดยปกติแล้วภายในวังหลวงไม่อนุญาตให้มีรถม้าสัญจรไปมา หากเหล่าบรรดานางสนมต้องออกมาข้างนอกล้วนต้องอาศัยนั่งเสลี่ยงทั้งสิ้น รถม้าสัญจรภายในวังหลวงลักษณะเช่นนี้งดงามหรูหรากว่ารถม้าที่อยู่ข้างนอกวังมากนัก อีกทั้งม้าที่ใช้ลากรถล้วนมีสีขาวปลอด เป็นม้าสีขาวที่ถูกฝึกให้มีนิสัยอ่อนโยนอย่างยิ่ง ได้ยินเสี่ยวฉีพูดว่าม้าตัวนี้คัดเลือกออกมาจากสวนไป่โซ่ว ผู้ที่สามารถนั่งบนรถม้าคันนี้ล้วนมีศักดิ์ฐานะไม่สามัญ ขันทีและนางกำนัลสองข้างทางเมื่อพบรถม้าคันนี้ล้วนต้องหยุดเดินเพื่อถวายคำนับ
หลินชิงเวยและซินหรูนั่งอยู่บนรถม้า ทัศนียภาพงดงามนอกหน้าต่างผ่านสายตาไป สายลมเย็นสบายพัดโชยมาให้ความรู้สึกสบายใจหลายส่วน ซินหรูฟุบกายอยู่กับขอบหน้าต่างมองดูทิวทัศน์ด้านนอก ไม่ง่ายดายนักที่จะมีโอกาสเยี่ยมชมวังหลวง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่พลาดไม่ได้
ภายในวังหลวงไม่ได้มีเพียงสระไท่เยี่ยเพียงสระเดียว ตำแหน่งที่ตั้งของสระไท่เยี่ยอยู่ใกล้กับราชอุทยานหลวง มักจะมีคนผ่านไปที่นั่นเสมอ แต่ไม่รู้ว่าเสี่ยวฉีเลือกใช้เส้นทางใด ถึงกับทำให้หลินชิงเวยและซินหรูเห็นสระน้ำใหญ่น้อยอีกสองสามสระ สระน้ำที่ใหญ่ที่สุดนั้นมองไปแล้วสุดลูกหูลูกตาไม่เห็นฝั่ง
เมื่อเดินทางต่อไปอีกหลินชิงเวยพลันรู้สึกว่าตนเองได้เดินทางเข้าสู่ผืนป่าดั้งเดิม ที่นี่แทบจะมองไม่เห็นผู้คน ตำหนักต่างๆ ของวังหลวงถูกต้นไม้ใหญ่บดบังไปเนิ่นนานแล้ว เห็นเพียงกำแพงสีแดงและกระเบื้องสีขาว
