ังกระพือปีกอย่างมีความสุขอยู่บนต้นไม้
หลินชิงเวยนับจำนวนของมัน “ฝูงนี้ไม่ได้มีเพียงสามสิบหกตัวกระมัง อย่างน้อยต้องมีห้าสิบตัว”
เสี่ยวฉีพยักหน้า “ระหว่างการฝึกจะมีบางส่วนที่ไม่ผ่านการฝึก สุดท้ายที่เหลือมาล้วนเป็นพิราบสื่อสารฝีมือยอดเยี่ยมทั้งสิ้น”
เสี่ยวฉีนำอาหารของนกพิราบที่อยู่ใต้บ้านของนกออกมาให้หลินชิงเวย “ที่เหลือ ต้องพึ่งเจาอี๋เหนียงเหนียงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
หลินชิงเวยอดที่จะมีสีหน้าเป็นอัมพาตไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นเสี่ยวฉีหันไปพูดกับซินหรูว่า “เจ้าไม่ใช่รบเร้าจะไปดูสัตว์อื่นๆ หรือ ไปเถิด ข้าพาเจ้าไปดู” เลือดในกายนางแทบจะมากระจุกอยู่บริเวณลำคอ
[1] เป็นดอกไม้ในตระกูลกุหลาบชนิดหนึ่ง
