ป็นวิธีการหนึ่งที่นางใช้กับบุรุษ ดูท่าทางเมามายสุราของนางแล้วมีเสน่ห์ยิ่งนัก
หลินชิงเวย “นี่ล้วนเป็นเรื่องที่นางตัดสินใจเลือกเอง ผู้อื่นย่อมไม่อาจก้าวก่ายได้” นางมองไฝเม็ดหนึ่งบริเวณกลางหว่างคิ้วของแม่เล้า พลันคิดถึงอะไรขึ้นมาได้ “มามารู้จักคนคนหนึ่งหรือไม่ เขาชื่อหลี่ป้า”
หลี่ป้าผู้นั้นก็คือนักโทษผู้ก่อคดีฆาตกรรมก่อเนื่องก่อนหน้านี้
[1] เป็นคำเรียกที่หญิงในหอคณิกาเรียกเถ้าแก่เนี้ย หรือแม่เล้า, มาม่าซัง นั่นเอง
