นบุรุษที่มีหน้าตาค่อนไปทางสตรีและงดงาม”
เช่นนั้นผู้ที่ส่งผลกระทบควรเป็นสตรี
หลินชิงเวยถามอีก “บุรุษคนนี้ เหตุใดจึงไม่มีคนมารับศพ? ได้ตรวจสอบสถานะของเขาอย่างชัดเจนหรือไม่?”
พูดแล้วก็ทำให้คนรู้สึกสลดหดหู่ยิ่งนัก เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพพูดว่า “เขาเป็นผู้ดูแลหอคณิกา ก่อนหน้านี้ได้บอกความไปทางเถ้าแก่ให้มารับศพแล้ว แต่ผู้ดูแลหอคณิกาตายไปคนหนึ่งนอกจากเถ้าแก่จะปวดใจเพราะเรื่องเงินแล้วไหนเลยจะปวดใจที่เขาเสียชีวิตเล่า รับศพกลับไปก็ต้องสัมผัสกับกลิ่นอายอัปมงคล เถ้าแก่ให้ทางศาลาว่าการจัดการตามสมควรเป็นพอขอรับ”
ต่อมาหลินชิงเวยชันสูตรบาดแผลบนร่างกายของบุรุษผู้นั้นแล้วเปรียบเทียบกับศพของสตรีที่เพิ่งจะเสียชีวิตในค่ำคืนนี้ พบว่าบาดแผลบนร่างกายของศพทั้งสองนั้นถูกต้องตรงกัน ทิศทางล้วนเหมือนกัน การลงดาบและลำดับก่อนหลังการลงดาบกลับไม่เหมือนกัน ท้องของบุรุษมีบาดแผลพาดเฉียงบาดแผลหนึ่ง ขึ้นจากทางด้านซ้ายลงไปด้านขวา และปลายบาดแผลของคมมีดที่ลงมาด้านขวานั้นบาดกผลลึกและหนักกว่าบาดแผลจากด้านซ้ายที่อยู่ด้านบนมากนัก แสดงให้เห็นว่าฆาตกรตวัดดาบขึ้นจากทางซ้ายและตวัดลงมาทางขวา เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับบาดแผลบนท้องของสตรีนางนั้น ตำแหน่งบาดแผลทั้งบนซ้ายและล่างขวาล้วนลงน้ำหนักเท่ากัน ทว่าตำแหน่งตรงกลางบาดแผลกลับเป็นบาดแผลลึกที่สุด หากดูจากบาดแผลแล้วจะเห็นได้ว่าฆาตรกรตวัดดาบจากด้านขวาล่างขึ้นไปด้านบนซ้าย แสดงให้เห็นสิ่งใด? แ
