นฆาตกร”
หลินชิงเวยรู้ดีว่านางจำเป็นต้องแสดงอำนาจบารมีเพื่อตัดไม้ข่มนาม เพื่อทำให้ตนเองมีตัวตนขึ้นมาให้ได้ หาไม่แล้วคนของจวนว่าการต่อหน้าดูเหมือนให้ความเคารพ แต่ลับหลังกลับเห็นนางขัดหูขัดตา นางย่อมแตะต้องคดีนี้ไม่ได้ เช่นนั้นก็เปล่าประโยชน์
หลินชิงเวยไม่พูดจา และไม่พูดว่าการวิเคราะห์ของมือปราบหลิวถูกต้องหรือไม่ การลาดตระเวนนั้นเป็นรูปแบบพื้นฐานที่สุดแล้ว นางนั่งยองๆ ลงข้างกายผู้ตาย เปิดผ้าคลุมสีขาวขึ้น ศพของสตรีรนางหนึ่งปรากฏอยู่เบื้องหน้า
สตรีนางนี้เป็นสตรีธรรมดาสามัญทั่วไป อาภรณ์ที่สวมใส่อยู่บนร่างของนางไม่ได้ดูเนื้อหยาบเท่ากับบุรุษที่ถูกจับกุมตัวไปเมื่อสักครู่ หากมิใช่ด้วยบนใบหน้าของนางมีคราบเลือดที่แข็งตัวแล้ว น่าจะเป็นใบหน้าที่งดงามใบหน้าหนึ่ง คิ้วกิ่งหลิว ใบหน้าดอกพุดตาน ยามนี้กลับซีดขาวอย่างน่าเวทนา
