นางเดินไปหยุดอยู่เบื้องหน้าเซียวเยี่ยน “เซ่อเจิ้งอ๋องไม่ต้องมากพิธี ฝ่าบาทเขาเป็นอย่างไรบ้าง?”
เซียวเยี่ยน “หลินเจาอี๋ถวายการรักษาแล้ว หลังจากหมอหลวงได้ตรวจพระอาการ ทุกอย่างล้วนดียิ่งเพียงแต่ยามนี้บรรทมหลับไปแล้ว คงจะไม่ทราบว่าไทเฮามาเยี่ยม”
ไทเฮามีสีหน้าแข็งเกร็ง ฝืนแสร้งแสดงสีหน้าเอาใจใส่ออกมาเล็กน้อย “เขาไม่เป็นอะไรเปิ่นกงก็วางใจแล้ว” ต่อมานางเพียงแต่ยืนเมียงมองอยู่หน้าประตูโดยมิได้ก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว สนทนากับเซียวเยี่ยนไม่กี่ประโยคแล้วนำคนของตนกลับออกไป
อย่างไรต่อหน้าผู้อื่นไทเฮาก็ถือได้ว่ามาเยี่ยมฮ่องเต้อย่างร้อนใจมิใช่หรือ? เพียงแต่ฮ่องเต้อยู่ในภาวะหมดสติ ไทเฮาเกรงว่าจะเป็นการรบกวนการพักผ่อนของฮ่องเต้ ดังนั้นจึงยืนอยู่หน้าประตูโดยไม่ได้ก้าวเข้าไป
