รถอนพิษแล้ว หนอนที่เกิดใหม่ตายหมดแล้วเช่นกัน หลินชิงเวยปรารถนาให้ซินหรูสามารถฟื้นขึ้นมาได้
เรื่องราวยังไม่จบสิ้น
หลินชิงเวยพักผ่อนเพียงแค่วันเดียวก็ตรงไปตำหนักซวี่หยาง วันนั้นเซียวจิ่นได้รับความตระหนกตกใจเกินไปจึงยังอยู่ในช่วงการพักฟื้น เมื่อพบว่าหลินชิงเวยมา เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า “ชิงเวย สุขภาพเจ้าไม่ดี ไฉนเพิ่งจะตื่นขึ้นมาก็ออกมาข้างนอกเสียแล้ว เจิ้นมิใช่ให้เจ้าพักผ่อนอยู่ในตำหนักหรือ?”
หลินชิงเวยกล่าว “หม่อมฉันก็ปรารถนาที่จะพักผ่อนให้ดีเพคะ แต่เรื่องเหล่านี้ยังไม่จัดการให้เรียบร้อย เกรงว่าจะมิอาจกินอิ่มนอนหลับได้อย่างวางใจ” พูดแล้วก็หันหน้าไปมองเซียวเยี่ยน “เสด็จอาว่าถูกต้องหรือไม่?”
แน่นอนว่าเซียวเยี่ยนไม่ประหลาดใจกับการมาของนางแม้แต่น้อย แต่เขากลับมีท่าทีคล้ายขมวดคิ้วและไม่ขมวดคิ้ว ดูเหมือนจะไม่ค่อยพึงใจกับการไม่ใส่ใจต่อสุขภาพของตัวเองของนางอยู่บ้าง
เซียวเยี่ยนพูดเรียบๆ ว่า “ยังจับตัวผู้บงการอยู่เบื้องหลังไม่ได้ แต่ทางเข้าออกของทุกตำหนักล้วนถูกสั่งให้ปิดตายจึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อนในวันสองวันนี้”
เซียวจิ่นกระจ่างแจ้งจึงไม่พูดอันใดอีก
หลินชิงเวยเอ่ยขึ้นว่า “แต่ในวังหลวงมีคนมากมายเช่นนี้ หากปล่อยเวลาให้เนิ่นนานไปเกรงว่าจะเกิดปัญหาตามมา”
เซียวจิ่นที่ฟังอยู่ข้างๆ ถามขึ้นว่า “พวกท่านรู้ว่าผู้ใดเป็นฆาตกรผู้อยู่เบื้องหลังแล้วหรือ?”
“น่าจะคาดเดาได้แล้วกระมัง” หลินชิงเวยหันมาถามเซียวเยี่ยนอี
