ดดออกมาเกาะบนบันไดหิน มันอ้าปากส่งเสียงข่มขู่หนอนที่อยู่เต็มพื้น
หลินชิงเวยพลันเกิดความคิดหนึ่งขึ้นจึงยกมือขึ้นบีบริมฝีปากผิวปากขึ้นครั้งหนึ่ง ทันใดนั้นรอบๆ ด้านบังเกิดเสียงสวบสาบๆ ดังนั้น ต่อมาเหล่านางกำนัลและขันทีที่แอบดูอยู่ตามซอกมุมต่างๆ พากันร้องเสียงดังด้วยความหวาดกลัว
มีงูจำนวนมากมายเลื้อยออกมาจากรอบด้าน!
ฝูงงูพากันเลื้อยไปรวมกันตรงกลางลานเรือน มันพากันไปกินหนอนที่มีอยู่ทุกที่จนสะอาดสะอ้าน
หากมิใช่เป็นเพราะความร้ายกาจของงูฝูงนี้แล้วภายในลานเรือนจะเข้าสู่ความสงบได้อย่างไร
หลังจากนั้นอีกเนิ่นนาน เมื่อเหล่านางกำนัลและขันทีของตำหนักซวี่หยางที่ได้เห็นเหตุการณ์ในวันนี้ด้วยตาตนเองเอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นอีกครั้งล้วนมีท่าทีหวาดกลัวสยดสยองจนวิญญาณแทบจะหลุดจากร่าง
ยามนี้ภายในลานเรือนจึงกลับสู่ความสงบดังเดิม ท้องฟ้าสดใสเมฆาเคลื่อนคล้อย สายลมบางเบาพัดผ่านเงาไม้
ต้นไม้ใบไม้ภายในเรือนกำลังสั่นไหว แสงตะวันกำลังแผดเผา ดอกไห่ถังราวกับกำลังเบ่งบาน ปลายกิ่งของมันปรากฏให้เห็นผลเล็กๆ สีเขียวอ่อนของมัน
ต่อมาหลินชิงเวยราวกับได้ยินเสียงของเหล่านางกำนัลและขันทีร้องเรียกว่าไม่มีเรื่องอันใดแล้ว ทุกคนล้วนปลอดภัย หลินชิงเวยเพียงรู้สึกว่าเบื้องหน้าดำมืดลง นางค่อยๆ สูญเสียความรู้สึกไป
จากนั้นเหมือนนางตกลงในอ้อมกอดที่มีกลิ่นหอมเย็นอ้อมกอดหนึ่ง
