ี้ ปี้หลิงเท้าพันกันด้วยถูกธรณีประตูของประตูหลักทิงจูเซวียนทำให้สะดุดล้ม ร่างของนางจึงกลิ้งตัวเข้าไป…
ผ่านไปหลายวันเช่นนี้แล้ว ด้านนอกตำหนักคุนเหอไม่มีข่าวคราวกับจับกุมตัวฆาตกรได้แม้แต่น้อย และไม่พบปี้หลิงกลับมาส่งสาร หลินชิงเวยจึงคิดได้เพียงว่ามีความเป็นได้มากกว่าครึ่งว่าเรื่องนี้ล้มเหลว
คิดไม่ถึงว่า ขณะที่หลินชิงเวยไม่เหลือความหวังอันใดต่อเรื่องนี้ ปี้หลังกลับมาที่นี่อีกครั้ง ขันทีของตำหนักคุนเหอเดิมไม่อนุญาตให้นางพบกับหลินชิงเวย คิดไม่ถึงว่านางจะอ้าปากพูดด้วยสีหน้าเขียวคล้ำว่า “ข้ารู้ว่าผู้ใดคือฆาตกร”