ข้อมือของนางเอาไว้ อีกฝ่ายไม่ใช่คนเปราะบางไร้เรี่ยวแรง ข้อมือนั้นมีกำลังเรี่ยวแรงดียิ่ง เพียงแค่พลิกฝ่ามือมีดสั้นนั้นก็ตวัดกรีดลงบนแบนของหลินชิงเวยอีกครั้งหนึ่ง
หลินชิงเวยเจ็บจนสะดุ้งเฮือก นางกัดฟันแน่นแล้วตวัดแขนของอีกฝ่ายทุ่มนางลงไปบนพื้น
ขันทีตีลังกากลางอากาศสองรอบไม่ได้รับบาดเจ็บอันใดทั้งสิ้น หมวกขันทีร่วงหล่นจากศรีษะของนาง เส้นผมดำขลับแผ่สยายลงมา ปรากฏให้เห็นใบหน้าเล็กๆ คางแหลมของหญิงงาม มิใช่ใบหน้าอ่อนเยาว์เฉกเช่นสตรีทั่วไป แต่เป็นบุคลิกของผู้ที่ประสบกับคลื่นลมในชีวิตมาพอสมควร บุคลิกของนางมีความเย็นชาและคมปลาบ
นางถลึงตาใส่หลินชิงเวยอย่างเดือดดาล ยามนี้ภารกิจของนางล้มเหลว นางไม่มีโอกาสหนีรอดไปได้ ไม่อาจไม่สู้เต็มกำลังเฮือกสุดท้าย จึงหันกลับไปโจมตีเซียวจิ่นอีกครั้ง
ยามนี้มีเงาร่างสีดำพาดผ่านข้างหลังเซียวจิ่น กลายเป็นกำแพงอันสูงใหญ่ขวางเบื้องหน้าร่างของเซียวจิ่น ขันทีเห็นเช่นนั้นยิ่งทวีความโกรธแค้น ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำเห็นความตายเป็นปลายทางของตน
