ป็นครั้งที่สอง ถึงเวลานั้นไม่ว่าผู้ใดล้วนไม่มีชีวิตรอด อีกทั้งบาดแผลของเซียวเยี่ยนจำเป็นต้องได้รับการรักษาโดยเร็ว
เมื่อคิดได้เช่นนี้หลินชิงเวยเตรียมร้องบอกให้คนบังคับม้าหยุดรถม้า แต่นางยังไม่ทันได้ส่งเสียงคนบังคับม้ากลับดึงสายบังเหียนอย่างแรง เสียงม้าร้องฮึดฮัดขึ้น รถม้าโคลงเคลงไปมา
“เกิดอะไรขึ้น?” หลินชิงเวยเปิดผ้าม่านแล้วเอ่ยถาม
คนบังคับม้ามองไปข้างหน้า “มีคนมาขอรับ”
หลินชิงเวยช้อนตาขึ้นมองไปเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังควบม้ามุ่งหน้ามาทางนี้อย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความมืดของรัตติกาล พวกเขาแต่ละคนล้วนอยู่ในอาภรณ์สีดำ ดูจากท่าทางแล้วล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญวรยุทธ์ ความแตกต่างเพียงประการเดียวก็คือไม่ได้ปิดหน้า
