หลินชิงเวยเพิ่งจะพบว่าค่ำคืนนี้ดูเหมือนจะเงียบสงัดผิดธรรมดา ราวกับแสงไฟจากโคมไฟของตลาดนัดกลางคืนนั้นถูกแยกออกจากที่นี่เสมือนไม่มีความเกี่ยวข้องกัน
หลินชิงเวยไม่พูดจา โสตประสาทตื่นตัวด้วยท่าทีสงบนิ่ง
สายลมพัดกรรโชกผ่านรอบตัวพวกเขา ต่อมาเกิดได้ยินเสียงราวกับฝนตกลงบนแผ่นกระเบื้องบนหลังคาอย่างถี่รัว
หลินชิงเวยเงยหน้าขึ้นเห็นเงาร่างสีดำราวกับอินทรีย์ในยามราตรี เงาร่างนั้นปรากฏกายอย่างรวดเร็ว ลำคอนางแห้งผาก สมองขาวโพลนในชั่วขณะ
ความคิดหนึ่งพลันแวบเข้ามาในสมองอย่างรวดเร็ว
นี่…นางกำลัง…พบกับมือสังหารในยุคสมัยโบราณเข้าแล้ว?
หลินชิงเวยชิงชังยิ่งนักที่ไม่อาจซัดฝ่ามือใส่ตนเองหมดสติให้สิ้นเรื่องสิ้นราว นางต้องมาพบกับเรื่องเหล่านี้ นางควรจะซื้อลอตเตอรี่ให้กับตนเองใช่หรือไม่?
คิดจะออกมาเดินเล่นเพื่อผ่อนคลายความเครียดก็หาอย่าได้ออกมากับท่านผู้นำระดับประเทศสิ อีกทั้งนี่ยังเป็นถึงเซ่อเจิ้งอ๋องที่มีฐานะเทียบเท่านายกรัฐมนตรีของประเทศนี้ เขาเป็นเช่นต้นไม้ใหญ่ที่ขวางทางลม ในยามปกติมีศัตรูมากมาย เมื่อออกมาข้างนอกโดยเปิดเผยร่องรอยย่อมต้องถูกคนปองร้ายแทบทุกนาที!
ทว่าเป้าหมายของมือลอบสังหารคือเขา แล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับตนด้วยเล่า? หลินชิงเวยคิด ไม้ซีกเช่นนางจะไปงัดไม้ซุงของผู้อื่นได้อย่างไร เซ่อเจิ้งอ๋องมีวรยุทธ์ แต่นางไม่มีนี่นา นี่ไม่เท่ากับเป็นการส่งอ้อยเข้าปากช้างหรือ
ต้องรักษาชีวิตเอาไว้ก่อน ต้องรักษา
