ของมือสังหารสองคนโดยไร้ความปรานี
ทว่านางรู้สึกได้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บแล้ว ดูเหมือนเขาจะถูกดาบของมือสังหารแทงเข้าเสียแล้ว
แขนของเซียวเยี่ยนโอบนางเอาไว้แน่นราวกับจะรัดเอวคอดกิ่วของนางให้หักลง เขาหอบหายใจหนักขึ้นเป็นลำดับ เส้นผมของเขาสะบัดไปมายุ่งเหยิง
เส้นผมของเขาตวัดไล้ใบหน้าของหลินชิงเวยตามท่วงท่าของเขาให้ความรู้สึกลื่นเย็นราวกับเป็นเส้นไหมก็มิปาน
ทันใดนั้นมีมือสังหารลอบโจมตีจากทางด้านหลังของเซียวเยี่ยน นางไม่รู้ว่าตนเองทำได้อย่างไร นางรู้เพียงว่าหากกระบวนท่าของเซียวเยี่ยนช้าไปเพียงเล็กน้อย หรือเขาถูกจู่โจมซึ่งหน้าทำให้ไม่อาจปลีกตัวมาได้ มือสังหารย่อมเป็นฝ่ายได้เปรียบ
นางปรารถนาเพียงให้เขามีชีวิตอยู่ มีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข ตายไม่ได้ ถ้าจะตายทุกคนล้วนต้องตายด้วยกัน
ยามนั้นหลินชิงเวยอาศัยรูปร่างเล็กบอบบางของตน สลัดตัวหลุดออกจากอ้อมกอดของเซียวเยี่ยนโดยไถลตัวออกจากใต้วงแขนของเขา ในมือของนางมีเข็มเงินสองเล่ม เพียงยกมือขึ้นนางก็ปักเข็มเงินลงไปบนจุดชีพจรของมือสังหารคนนั้น ท่วงท่าในการยกดาบของมือสังหารเริ่มติดขัด นางตวัดสายตามองไปด้วยแววตาอันเย็นเยียบ และปักเข็มเงินอีกเล่มลงไปบริเวณลำคอของมือสังหาร
มือสังหารชักกระตุกทั้งร่างแล้วล้มลงไปบนพื้นลุกขึ้นมาไม่ได้
มือสังหารสิบสองคน ถูกเซียวเยี่ยนสังหารไปเหลือเพียงสามถึงห้าคน พวกเขาพบว่าสตรีบอบบางไร้เรี่ยวแรงเช่นหลินชิงเวยกลับไม่ต้องเปลืองแรงแม้แ